ΑΝΤΙ ΠΡΟΛΟΓΟΥ
Μ’ ένα στόμα καί μιά καρδιά όλοι οί Μοναχοί του
'Αγίου Ορους μαρτυρούν ότι ένα άπό τα έντρυφήματα ύψηλής στάθμης καί
μορφώσεως μοναχικού ήθους είναι οί «50 όμιλίες» του Άββα Μακαρίου τοϋ
Αιγυπτίου.
Τό έργο αύτό είναι γεμάτο άπό πνευματική χάρη καί
γλυκύτητα. Μέσα σ’ αύτό μέ πολλή χάρη άναπτύσσει ό Άββάς Μακάριος τις ψυχικές
δυνάμεις, τις άρετές, τά πάθη καί τούς άσκητικούς άγώνες προς άπόκτηση των
άρετών καί καταστολή των παθών.
Τί μπορούμε νά πούμε γιά τίς «ύπέρ μέλι καί κηρίον»
γλυκύτατες αύτές όμιλίες, τις θεοφόρες, Χριστοφόρες, Πνευματοφόρες της
άγιασμένης όντως ψυχής τού θεοφόρου τούτου πατρός άπό τό Πανάγιο Πνεύμα, πού
μαζί μέ τόν Πατέρα καί τον ΥΙό είχαν σκηνώσει στόν Οσιο Μακάριο, κατά τόν
λόγο τού Κυρίου Ιησού «... πρός αύτόν έλευσόμεθα καί μονήν παρ’ αύτώ
ποιήσωμεν». θά τολμούσε νά πει κανείς ότι έφθαναν καί μόνες αύτές οι όμιλίες
τού άββα Μακαρίου καί θά ησαν άρκετές νά στηρίξουν τις ψυχές, νά τις παιδεύσουν
καί νά τις άνυψώσουν μέχρι τού θρόνου τού θεού, έφ’ δσον θά τις άκολουθήσουν
πιστά.
Τούς λόγους τούτους ό Συμεών ό Μεταφραστής,
θαυμάζοντας τήν κοινωφελή διδασκαλία καί τήν πνευματική σοφία πού περιέχουν
τούς μετέφρασε καί τούς χώρισε σε 150 κεφάλαια, άφού τούς έστόλισε με μελοκηρήθρα.
Γι’ αύτό και καταγοητεύουν τις καρδιές των μελετητών
καί διαβάζονται μέ πολλή ευχαρίστηση.
Παραδίδουμε λοιπόν και τήν έκδοση τούτου στα χέρια
καί στήν έπιείκεια των αδελφών μας καί τούς παρακαλούμε να εύχονται δλοι μας νά
έχουμε καλή απολογία ένώπιον του φοβερού βήματος τού Δεσπότου Χριστού μας τού
Σωτηρος καί θεού μας, ω πρέπει πασα δόξα τιμή καί προσκύνησις εις τούς αιώνας
τών αιώνων. Αμήν.
Χριστούγεννα 1995 Α.
Μ.
ΜΕΛΕΤΗΜΑ 1ον
1 Με
τή Χάρη του Άγιου Πνεύματος ό καθένας μας κερδίζει τή σωτηρία της ψυχής του.
Χρειάζεται δμως να συνεισφέρει καί τούς δικούς του κόπους. 'Όπως λέει και ό
ψαλμωδός «άν ό Κύριος δεν οικοδομήσει τό σπίτι ή δέν φυλάξει τήν πόλη, μάταια
άγρυπνοΰν οΐ φύλακες καί μάταια κοπιάζουν οί οίκοδόμοι.
2 Ερώτηση:
Ποιό είναι τό θέλημα τοΰ θεού,στο όποιο καλει ό Απόστολος τόν καθένα να φτάσει;
Απάντηση:Ή τέλεια κάθαρση άπό
τήν άμαρτία, ή έλευθερία άπό τά πάθη της άτιμίας και ή άπόκτηση τής άρετής.
Δηλαδή ό καθαρισμός καί ό άγιασμός τής καρδιάς, πού γίνεται με τή μετοχή τοΰ
Αγίου Πνεύματος, πού τό νιώθουμε μέσα μας. «Μακάριοι δσοι έχουν καθαρή καρδιά,
γιατί αύτοί θά δοϋν τό θεό», ειπε ό Κύριος. Καί ό Δαβίδ λέει· «Ποιός είναι
άξιος ν’ άνέβει στο όρος τοΰ Κυρίου καί νά σταθεί στον άγιο τόπο Του;»· καί
άπαντά· «Αύτός πού έχει άθώα χέρια καί καθαρή καρδιά».
3 Τό
'Άγιο Πνεύμα, γνωρίζοντας δτι τά κρυφά πάθη μας είναι βαθιά ριζωμένα στήν ψυχή
καί δύσκολα φεύγουν, μάς παρακινεί, μαζί με τήν άντίστασή μας πρός αύτά, νά
προσευχόμαστε θερμά προς τόν Κύριο, λέγοντας «έκ των κρυφίων μου καθάρισόν
με».
4 Καί
ό Μωϋσης, θέλοντας μέ παραδείγματα νά μάς δείξει δτι ή ψυχή δέν πρέπει ν’
άκολουθεΐ πότε τό καλό καί πότε τό κακό, άλλά μόνο τό καλό, λέει «στο άλώνι σου
δέν θά ζέψεις βόδι μέ γαϊδούρι ν’αλωνίσεις τά σπαρτά σου», δηλαδή στό άλώνι τής
καρδιάς μας νά μή άλωνίζουν μαζί άρετή καί κακία -καθαροί και άκάθαρτοι
λογισμοί- άλλά μόνον ή άρετή.. «Δεν θά καλλιεργήσεις στό χωράφι σου μαζί δύο
είδη καρπών καί δέν θά διασταυρώσεις (σμίξεις) ζώα διαφορετικού γένους». Μ’
άλλα λόγια νά μή μετέχει ή ψυχή σέ δύο πνεύματα, στό Πνεύμα τού θεού καί στό
πνεύμα τού κόσμου, άλλά μόνο στό Πνεύμα τού θεού, καί νά καρποφορεί μόνο τούς
καρπούς τού Πνεύματος (αγάπη, χαρά, ειρήνη κ.λ.π.). Καί ό ψαλμωδός·
«Συμμορφωνόμουνα σ’ όλες τις έντολές σου και μίσησα κάθε δρόμο αδικίας».
ΜΕΛΕΤΗΜΑ 2 ον
1 Ή
ψυχή, πού θελει νά μείνει παρθένος καί νά ένωθει μέ τό θεό, δέν πρέπει ν’
άπομακρύνεται μόνον άπό φανερά άμαρτήματα, δπως ή πορνεία, ό φόνος, ή κλοπή, ή
γαστριμαργία, ή κατάκριση, τό ψεύδος, ή φυλαργυρία, ή πλεονεξία, καί τά όμοια,
άλλα πολύ περισσότερο άπό τά άφανή καί κρύφια. Δηλαδή άπό τήν έπιθυμία,
κενοδοξία, άνθρωπαρέσκεια, ύποκρισία, φιλαρχία, δολιότητα, κακοήθεια, μίσος,
άπι-’ στία, φθόνο, φιλαυτία, ύπερηφάνεια καί τά όμοια. Κατά τή Γραφή, τά
έσωτερικά αύτά άμαρτήματα είναι ίσα μέ τά έξωτερικά. Γιατί λέει· «Ό Κύριος
διασκόρπισε όστα άνθρωπαρέσκων», καί· «Ό Κύριος άποστρέφεται τόν αιμοχαρή καί
δόλιο άνθρωπο», δείχνοντας μ’ αύτό, δτι τή δολιότητα ό Κύριος τήν άποστρέφεται
ίσα μέ τό φόνο. Επίσης λέει «γι’ άνθρώπους, πού μιλούν ειρηνικά στούς άλλους,
μέσα τους δμως σχεδιάζουν κακά». Καί πάλι· «Μέσα στήν καρδιά σας συλλογίζεστε
πώς νά διαπράξετε ανομίες στη ζωή». Καί «άλλοίμονό σας, δταν δλοι οί άνθρωποι
σας επαινούν», δταν δηλαδή έπιδιώκετε ν’ άκούτε καλά για τόν έαυτό σας άπό
τούς άνθρώπους καί κρέμεστε άπό τή γνώμη καί τούς έπαίνους τους. Επειδή, πώς
είναι δυνατό νά διαφύγετε τήν προσοχή των άνθρώπων γιά πάντα, δταν κάνετε τό
καλό; "Αλλωστε καί ό ίδιος ό Κύριος λέει- «"Ετσι νά λάμψει τό φως σας
μπροστά στούς άνθρώπους». Καί προσθέτει· «Νά έπιδιώκετε νά πράττετε τό καλο γιά
τή δόξα τοΰ θεοΰ καί όχι τή δική σας, ούτε νά έπιθυμεΐ-τε άνθρώπινους
έπαίνους». Γιατί «πώς μπορείτε νά έχετε πίστη, άφοϋ έπιζητεΐτε ό ένας τόν
έπαινο τοΰ άλλου καί όχι τή δόξα του θεοΰ;». Καί ό Απόστολος μάς παραγγέλλει·
«Είτε τρώτε, είτε πίνετε, είτε ό,τιδήποτε κάνετε, δλα νά τά κάνετε γιά τή δόξα
τοΰ θεοΰ». Καί ό θεολόγος Ιωάννης κατατάσσει τό μίσος μαζί μέ τό φόνο, λέγοντας
«Αύτός πού μισεΐ τόν άδελφό του είναι άνθρωποκτόνος».
Συνεχίστε να διαβάζετε, πατήστε εδώ->>
















