Ο άνθρωπος βασιλιάς τής φύσεως;
Του Πρωτοπρεσβ. Γεωργίου Αναγνωστόπουλου, Αναπλ. Καθηγητή Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών, Δημοκρίτειου Παν/μίου Θράκης
Ο λόγος του ανθρώπου (ως σκέψη και ομιλία), η ελευθερία του, η κοινωνικότητά του, η δημιουργικότητά του και τα λοιπά του χαρίσματα του έδωσαν τη δυνατότητα να προχωρήσει σε άπειρες ανακαλύψεις. Μία από τις πιο εντυπωσιακές ανακαλύψεις είναι η ανακάλυψη της σύγχρονης επιστήμης.
Με την επιστήμη και την τεχνική -εφαρμοσμένη επιστήμη- ο δυτικός άνθρωπος δημιούργησε ένα νέο κόσμο επί του «φυσικού» κόσμου.
Τους τέσσερις τελευταίους αιώνες, και ακόμη περισσότερο στο 19ο και 20ο αιώνα, η επιστήμη και η τεχνική προχώρησαν σε καινοφανείς δημιουργίες, μάλιστα δε σε τέτοιο βαθμό, που μερικές φορές ελάχιστη ομοιότητα αναγνωρίζουμε μεταξύ του σημερινού (τεχνικού) περιβάλλοντος και του φυσικού περιβάλλοντος.
Προχωρώντας σε ορισμένες περιοχές του πλανήτη μας, π.χ. στο Manhattan, ή σε ορισμένους χώρους σύγχρονων επιστημονικών Ιδρυμάτων και συγκρίνοντάς τα με τη φύση, συνειδητοποιεί κανείς ότι η σύγχρονη πραγματικότητα, που προήλθε από τις δημιουργικές (νοερές και σωματικές) δυνάμεις του ανθρώπου, είναι μία δημιουργία εξόχως αυτονομημένη από τη φυσική πραγματικότητα.
Η κατάκτηση της γης, της θάλασσας και του διαστήματος, οι απόπειρες να ανασυγκροτήσουμε το παρελθόν και να προδιαγράψουμε το μέλλον, η δυνατότητα να καταστρέψουμε τη βιόσφαιρα μέσω ενός πυρηνικού πολέμου ή να την αλλοιώσουμε μέσω των καταστροφικών παρενεργειών της τεχνολογίας, η εκμηδένιση των διαχωριστικών αποστάσεων με τη χρήση των σύγχρονων τηλεπικοινωνιακών και μεταφορικών μέσων, η διείσδυση στο μικρόκοσμο του αοράτως μικρού και του ακαταλήπτως μεγάλου, καθώς και η τεχνική διαχείριση του κοινωνικού σώματος έχουν οδηγήσει τον άνθρωπο σε μία θέση ιδιαζόντως υψηλή και ταυτόχρονα εξόχως κρίσιμη.
Συνεχίστε να διαβάζετε, πατήστε εδώ->>
.jpg)
Αναρτήσεις
