«Ἐγείρεσθε ἂγωμεν ἐντεῦθεν»
(Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον Κεφ. 14:31)
Η πρωτοφανής κρίση την οποία βιώνει η Ελλάς, ως αποτέλεσμα μακροχρονίων ανθελληνικών μεθοδεύσεων, δεν την έχει μόνον εξουθενώσει στο οικονομικό πεδίο, αλλά έχει πλήρως απαξιώσει την εθνική της υπόσταση και τον εν δυνάμει ηγετικό ρόλο της στην χερσόνησο του Αίμου και στην Μεσόγειο θάλασσα. Το όμορο κράτος-συνονθύλευμα εθνικών μειονοτήτων-που γνωρίζουμε με το όνομα Τουρκία, αξιοποιώντας την ευκαιρία που του παρέχει αυτός ο ιδιόμορφος και δόλιος πόλεμος εναντίον της πατρίδος μας, υιοθετεί μία ολοένα και πιο έντονη επεκτατική στρατηγική εις βάρος της έθνικής μας κυριαρχίας, στο πλαίσιο μίας εκσυγχρονισμένης νεο-οθωμανικής αντιλήψεως, υπονομεύοντας τα συμφέροντα και την δυναμική του Ελληνισμού, ελλαδικού και κυπριακού.
Συνεπικουρούμενη από κυβερνήσεις ελληνοφώνων γραικύλων και υποχωρητικών νεοραγιάδων, οι οποίοι έχουν αναγάγει σε εθνική στρατηγική την εθνική μειοδοσία, η Τουρκία επιδίδεται σε μία διαχρονική, υπομονετική και μεθοδική προσπάθεια ανακτήσεως της απολεσθείσας κυριαρχίας της οθωμανικής αυτοκρατορίας επί της «ημετέρας θαλάσσης» (Πλάτων, Φαίδων-113 Α), «του Αγίου Αιγαίου Πελάγους» (Τζων Άντον) και γενικώς επί της ελληνικής επικρατείας. Συνεπώς έχουν τεθεί σε καθεστώς αμφισβητήσεως τα αυτονόητα, αδιαπραγμάτευτα και αναφαίρετα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδος.
Συνεχίστε να διαβάζετε, πατήστε εδώ->>


















