ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΕΝΟΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗ - ΕΝΟΤΗΤΑ 1

ΕΝΟΤΗΤΑ 1

ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΕΝΟΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗ

ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ ΚΑΡΑΝΙΚΟΛΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΟΡΙΝΘΟΥ

ΑΝΤΙ ΠΡΟΛΟΓΟΥ

Τό βιβλίο αυτο πού ο συγγραφεύς τον είναι άγνωστος, έγράφηκε πρωτότυπα εις την ρωσσική γλώσσα γύρω εις το ετος 1853.

Το πρωτότυπο τον έργου τούτον ευρέθηκεν εις τό Άγιον Όρος το έτος 1884 οπότε κι ετυπώθηκε εις την πόλι Καζάν που ευρίσκεται εις τα Ουράλια Όρη.

Από την εκδοσιν αύτη μόνο τρία η τέσσερα αντίτυπα σώζονται εις την Ευρώπη, έξω από την Ρωσσία.

Το Αριστούργημα τούτο  όπως τό έχαρακτήρισαν εις την Ευρώπη Θεολόγοι πού εντρύφησαν πνευματικά σε αυτό, ομιλεί για εναν ορθόδοξο χριστιανό προσκυνητή, πού ταξειδεύει με την δίψα νά έμβαθύνη εις την γνωσι και τήν εφαρμογή τοϋ ρητοϋ του 'Αποστόλου Παύλου πού λέγει « Αδιαλείπτως προσεύχεστε».

Ό προσκυνητής τέλος, από έναν μοναχό και με την βοήθεια τον βιβλίου «Φιλοκαλία των νηπτικών Πατέρων» κατορθώνει νά μάθη νά εμβαθύνη και νά έφαρμόση, την Αδιάλειπτη προσευχή πού λέγεται και νοερά προσευχή ή προσευχή της καρδίας και συνοψίζεται εις τάς λέξεις «Κύριε Ίησοϋ Χρίστε ελέησόν με».

ΕΝΟΤΗΤΑ 1

Συνεχίστε να διαβάζετε, πατήστε εδώ->>

ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΕΝΟΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗ - ΕΝΟΤΗΤΑ 2

ΕΝΟΤΗΤΑ 2

Πολλά μου συνέβησαν εις τον δρόμον αυτό  πολλές και παράξενες περιπέτειες. Εάν δε άρχιζα να τις διηγούμαι όλες δεν θα μου έφθανε ούτε ένα ημερονύκτιο ολόκληρο.

Ένα χειμωνιάτικο βράδυ, π.χ., εβάδιζα μόνος μου μέσα σ’ ένα δάσος προς ένα χωριουδάκι που το έβλεπα ν’ απέχη μόλις ενάμιση χιλιόμετρο εμπρός μου και που λογάριαζα να παραμείνω την νύκτα αυτή. Ξαφνικά ένας λύκος πρόβαλε μπροστά μου και έκανε να έλθη προς το μέρος μου. Είχα στα χέρια μου το μάλλινο κομποσχοίνι του γέροντα οδηγού μου, γιατί δεν το αποχωριζόμουν ποτέ κ’ έκανα να κτυπήσω τον λύκο μ’ αυτό. Μου έφυγε όμως το κομποσχοίνι από τα χέρια μου κ’ ετυλίχθηκε εις του λύκου τον λαιμό. Το ζώον άρχισε να απομακρύνεται από μένα, αλλά όπως επήδησε πιό πέρα επάνω σ’ ένα θαμνώδες αγκάθι, επιάστηκαν σ’ αυτό τα πισινά του πόδια κι όπως εγύριζε να ελευθερωθή, έμπλεξε και το κομποσχοίνι σ’ ένα πάσσαλο ξερού δένδρου έτσι, ώστε σε κάθε στροφή του ο λύκος τυλιγόταν και περισσότερο. Έκανα το σταυρό μου με πίστι κ’ επροχώρησα να ελευθερώσω το αγρίμι, κυρίως γιατί φοβόμουνα μήπως εις την αγωνία του, κόβοντας το κομποσχοίνι το έσερνε μαζί του, και έτσι θα έχανα το πολύτιμο αυτό δώρο του Γέροντά μου. Εκράτησα κάπως το κομποσχοίνι κ’ έτσι ελευθερώθηκε το κεφάλι του λύκου, που έφυγε χωρίς ν’ αφήση ίχνη. Ευχαρίστησα τον Θεό, έχοντας εις το μυαλό μου τον ευλογημένο Πνευματικό οδηγό, κ’ έφθασα ασφαλώς εις το χωριό, όπου εζήτησα κατάλυμμα για μιά νύχτα σ’ ένα χάνι.

Συνεχίστε να διαβάζετε, πατήστε εδώ->>

ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΕΝΟΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗ - ΕΝΟΤΗΤΑ 3

ΕΝΟΤΗΤΑ 3

"Έδώ είναι οί βίοι τών 'Αγίων όλου τοΰ έτους, τα εργα τοΰ άγίου 'Ιωάννου τοΰ Χρυσοστόμου, τοΰ άγιου Βασιλείου τοΰ Μεγάλου, καί πολλών άλλων Θεολογων καί Φιλοσόφων. "Εχω άρκετούς τόμους κηρυγμάτων, γραμμένους άπό σπουδαίους συγχρόνους ιεροκήρυκας. Ή άξία τής βιβλιοθήκης μου είναι πάνω άπό εκατό χρυσές λίρες. Εχετε τίποτε πού νά γράφη γιά τήν Προσευχή "Βεβαίως, γιατί μοΰ άρέσει πάρα πολύ νά διαβάζω γιά τήν προσευχή. Έδώ είναι μιά τελευταία εργασία γιά τήν προσευχή, γραμμένη άπό έναν ιερέα άπ' τήν Πετρούπολι". Κατέβασε ένα βιβλίο πού έγραφε γιά τήν Κυριακή προσευχή καί άρχίσαμε νά τό διαβάζουμε μέ άγαλλίασι. "Επειτα άπό λίγο ήλθε ή κυρία φέρνοντας τσάϊ. Τήν άκολουθοΰσαν τά παιδάκια κρατώντας καί τά δύο μαζί ένα μεγάλον άσημένιο δίσκο, γεμάτο άπό μπισκότα καί γλυκά τόσο ώραία, πού ποτέ προηγουμένως δέν είχα παρόμοια γευθή. "Επειτα ό κύριος έπήρε άπό τά χέρια μου τό βιβλίο καί τό έδωσε είς τήν σύζυγο του λέγοντας: "Τώρα θά μάς διαβάση ή κυρία. Διαβάζει πάρα πολύ όμορφα κ έμείς θά ζεσταθούμε μέ τό καλοφτιαγμένο τσάϊ". 'Έτσι άρχισε νά διαβάζη κ' έμείς άκούγαμε. 'Αλλ' όπως παρακολουθούσα, αισθάνθηκα τήν ένέργεια τής Προσευχής νά άναδεύη τήν καρδιά μου καί όσο προχωρούσε τό διάβασμα, τόσο ή ένέργεια αύτή έμεγάλωνε, γεμίζοντάς με άπό εύφροσύνη.

Συνεχίστε να διαβάζετε, πατήστε εδώ->>

ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΕΝΟΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗ - ΕΝΟΤΗΤΑ 4

ΕΝΟΤΗΤΑ 4

Ανεχώρησα, λοιπόν. Φυσικά εις την αρχή εστενοχωρήθηκα διότι δεν κατώρθωσα να πραγματοποιήσω το ιερό προσκύνημά μου εις τους Αγίους Τόπους, αλλ’ εσκέφθηκα έπειτα, ότι η θεία Πρόνοια θα είχε κάποιο σκοπό που δεν μου επέτρεψε να πάγω κ’ έτσι ηρέμησα με την ελπίδα ότι ο Θεός που αγαπά όλους τους ανθρώπους, θα μ’ εβοηθούσεν εις το μέλλον και δεν θα με εγκατέλειπε χωρίς να μου δώση κάποιαν ευκαιρία καταρτισμού και πνευματικής ωφελείας, έπειτα από ένα τόσο μεγάλο ταξείδι που είχα κάνει μέσα εις την Ρωσία.

Είχα αλήθεια συναντήσει εις το διάστημα αυτό τόσους ανθρώπους που με εδίδαξαν και με εφώτισαν για τόσα πράγματα και ζητήματα τα οποία με εβοήθησαν εις την σωτηρία της ψυχής μου. Εάν δεν είχα κάνει το μακρύ αυτό ταξείδι δεν θα είχα γνωρίσει τόσους ανθρώπους για να πάρω τόση μεγάλη ψυχικήν ωφέλεια.

Έτσι περπάτησα μιαν ολόκληρην ημέρα λέγοντας την προσευχή του Ιησού και το βράδυ όταν εσταμάτησα για να διανυκτερεύσω, εδιάβασα την «Φιλοκαλία» για να στηρίξω την ψυχή και να την παρακινήσω για την νίκη εις τον αγώνα της, εναντίον των αοράτων εχθρών της σωτηρίας της.

Συνεχίστε να διαβάζετε, πατήστε εδώ->>

ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΕΝΟΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗ - ΕΝΟΤΗΤΑ 5

ΕΝΟΤΗΤΑ 5

«Όταν μιλώ για την αθανασία, το μυαλό μου συμφωνεί μ’ εκείνην, ενώ η καρδιά μου πολύ απέχει από του να είναι πεπεισμένη γι’ αυτήν. Όλη αυτή η απιστία μου αποδεικνύεται από τις πράξεις μου και από την συνεχή φροντίδα να ικανοποιώ την ζωή των αισθήσεων. Εάν η διδασκαλία του Ευαγγελίου είχε κυριαρχήσει εις την καρδιά μου με την ανάλογη πίστι, θα είχα καταληφθή απ’ τον Λόγο του Θεού και θα τον εμελετούσα, θάβρισκε δε η αφοσίωσις και η προσοχή την κατοικία της εις την ψυχή μου. Η προσοχή, η ευσπλαγχνία, η αγάπη που κρύπτονται μέσα εις Αυτόν θα με οδηγούσαν εις την χαρά και την ευτυχία της μελέτης του Νόμου του Θεού νύκτα και ημέρα. Εις την μελέτην αυτήν θα εύρισκα τροφή πνευματική, τον επιούσιον άρτον της ψυχής μου και η καρδιά μου θα παρεκινείτο εις την τήρησί του.

Συνεχίστε να διαβάζετε, πατήστε εδώ->>

ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΕΝΟΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗ - ΕΝΟΤΗΤΑ 6

ΕΝΟΤΗΤΑ 6

"Λάτρευε τόν Κύριον Ίησοΰ, τοΰ είπα καί Αύτόν εύχαρίστησε μέ δλο σου τό είναι. Άλλά προσπάθησε νά μή θεωρής τό δραμά σου σάν άπ' εύθείας ένέργεια τής Χάριτος τοΰ Θεοΰ, έπειδή γεγονότα σάν αύτό πού είδες είναι δυνατόν νά συμβαίνουν συμφωνά καί μέ τούς φυσικούς νόμους. Ή ψυχή τοΰ άνθρώπου δέν δεσμεύεται άπ' τήν ύλη ή τόν χώρο. 'Ημπορεί πολλές φορές νά δή καί μέσα στό σκοτάδι καί νά διακρίνη γεγονότα πού συμβαίνουν μακρυά, άλλά δέν πρέπει νά τά περιβάλλουμε όλα αύτά μέ πίστι ότι είναι άποτελεσματα χριστιανικής άρετής καί θείας Χάριτος. Οί δυνάμεις πού έχουμε μέσα μας, άτονοΰν καί έξαφανί ζονται κάτω άπό τό παχυλό βάρος τών ύλικών μας σωμάτων, τών ύλικών σκέψεών μας καί φροντίδων.

Αλλ' όταν αύτοσυγκεντρούμεθα, καί άπομακρυνώμεθα άπό κάθε τι πού μάς περιβάλλει καί γινώμεθα πιο τέλειοι, σάν έξαϋλωμένοι, ή ψυχή τότε έπανέρχε ται είς τόν πραγματικό της εαυτό καί έργάζεται μέ άδέσμευτες όλες μας τις δυνάμεις. "Ετσι, ό,τι συνέβη σε σένα προηγουμένως, δέν είναι κάτι τό ύπερφυσικο.

Συνεχίστε να διαβάζετε, πατήστε εδώ->>

ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΕΝΟΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗ - ΕΝΟΤΗΤΑ 7

ΕΝΟΤΗΤΑ 7

»Το περιστατικό αυτό εγνώσθη από πολλούς, συνέβη δέ να το μάθη και ένας φίλος του έμπορος, χριστιανός, ο οποίος άρχισε να τον συμβουλεύη να ασπασθή την Χριστιανική θρησκεία, προσπαθοΰσε δε να τον πείση ότι δεν θα γλυτώση τελικά απ’ το μαρτύριο αυτό αν δεν γίνη χριστιανός.

«Αλλ’ ο άνθρωπος, σαν σπουδασμένος Εβραίος που ήτο, ήταν πολύ δύσκολο να απαρνηθή την θρησκεία του. Τέλος, όμως, επείσθηκε να ειπή ότι   «θα κάνω ό,τι μου λες, φθάνει να με βεβαιώσης ότι θα απαλλαγώ από το μαρτύριο αυτό του φαντάσματος που μ’ ευρήκε και με βασανίζει». Ο χριστιανός μόλις άκουσε τα λόγια αυτά, με πολλή χαρά εφρόντισε να τον πείση να κάνη μιαν αίτησι προς τον επίσκοπο, για να τον δεχθή αυτός ως κατηχούμενον και να τον βαπτίση εις την Χριστιανικήν Εκκλησία. Η αίτησις, τέλος, συντάχθηκε και ο Εβραίος, αφού υπερνίκησε κάμποσες δυσκολίες, την υπέγραψε.

Συνεχίστε να διαβάζετε, πατήστε εδώ->>

ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΕΝΟΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗ - ΕΝΟΤΗΤΑ 8

ΕΝΟΤΗΤΑ 8

«Είμαι πλήρης από υπερηφάνεια και φιλαυτία. Όλες μου οι ενέργειες το βεβαιώνουν. Βλέποντας κάτι καλό εις τον εαυτόν μου, επιθυμώ να το κάνω εμφανές ή να υπερηφανευθώ γι’ αυτό μπροστά σε άλλους ανθρώπους ή να το θαυμάσω μόνος μου εσωτερικώς. Αν και επιδεικνύω μιαν εξωτερική ταπεινοφροσύνη, την αποδίδω σε αποτελεσματικότητα της ιδικής μου δυνάμεως, θεωρώ δε τον εαυτόν μου ή ανώτερον από τους άλλους, ή τουλάχιστον όχι χειρότερό τους. Όταν ανακαλύπτω ένα σφάλμα μου προσπαθώ να το δικαιολογήσω και να το σκεπάσω, λέγοντας: Τι να κάνω; Έτσι είμαι φτιαγμένος, ή δεν πειράζει, κανείς δεν θα με παρεξηγήση, θυμώνω με όσους δεν δείχνουν εκτίμησι προς το πρόσωπό μου και τους πιστεύω ότι είναι άνθρωποι που δεν ημπορούν να εκτιμήσουν την αξία του άλλου. Αγάλλομαι για τα χαρίσματά μου, και όλες μου τις πτώσεις τις θεωρώ εντελώς προσωπικό μου ζήτημα. Ενώ είμαι μεμψίμοιρος, ευρίσκω ευχαρίστησιν εις τις ατυχίες των εχθρών μου. Όταν αγωνίζωμαι για κάτι καλό το κάνω με τον σκοπό ή να κερδίσω επαίνους, ή να δώσω κάποια ελαστικότητα εις τον πνευματικό μου εαυτό, ή να πάρω μια πρόσκαιρη παρηγοριά.

Συνεχίστε να διαβάζετε, πατήστε εδώ->>

ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΕΝΟΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗ - ΕΝΟΤΗΤΑ 9

ΕΝΟΤΗΤΑ 9

Μετά από τα γεγονότα αυτά με τον φίλο μου, άρχισα να σκέπτωμαι για τον εαυτό μου. Πού θα πήγαινα τώρα; Τέλος απεφάσισα να πάω πάλιν εις το Κίεβο. Η σοφή διδασκαλία του πνευματικού που με εξωμολόγησε με ετραβούσε προς τα εκεί, αλλ’ επί πλέον μένοντας λίγο εις το μέρος αυτό θα είχα ίσως κάποια ευκαιρία να βρω κανέναν ευσεβή και φιλάνθρωπο να με βοηθήση να πάω εις την Ιερουσαλήμ, ή τουλάχιστον εις το Άγιον Όρος του Άθω. Έμεινα, λοιπόν, άλλη μιαν εβδομάδα εις το Ποτσαέβ χρησιμοποιώντας τον χρόνο μου αυτόν σε αναμνήσεις και συλλογισμούς όλων αυτών τα οποία είχα ιδή και είχα συναντήσει εις το διάστημα του τελευταίου ταξειδιού μου. Επί πλέον έγραψα και σημειώσεις πολλών και διαφόρων ωφελίμων πραγμάτων. Έπειτα ετοιμάστηκα για το ταξείδι, επήρα το σακκίδιό μου, κ’ επήγα εις την εκκλησία για ν’ αφιερώσω το ταξείδι μου αυτό εις την Μητέρα του Χριστού. Όταν ετελείωσεν η Λειτουργία είπα τις ιδιαίτερές μου προσευχές κ’ ετοιμαζόμουν ν’ αναχωρήσω, όταν καθ’ όν χρόνον ευρισκόμουν έξω απ’ την εκκλησία, ένας άγνωστος μπαίνοντας μέσα μ’ ερώτησε πού θα μπορούσε ν’ αγοράση μια λαμπάδα. Τον οδήγησα σύμφωνα με την ερώτησί του. Δεν ήταν πλούσια ντυμένος, αλλά τα ρούχα του ήταν πολύ καθαρά κ’ ευπρεπή.

Συνεχίστε να διαβάζετε, πατήστε εδώ->>

ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΕΝΟΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗ - ΕΝΟΤΗΤΑ 10

ΕΝΟΤΗΤΑ 10

»Η συχνή εξάσκησις της προσευχής συχνά ανακαλεί την ψυχή από διάφορα αμαρτήματα και την εξασκεί και την επιστρατεύει να πράττη αυτό που είναι ουσιώδες για την επίτευξι της ενώσεως με τον Θεό. Βλέπεις τώρα πόσον αναγκαία και απαραίτητη είναι η ποσότης της προσευχής; Συχνότης εις την προσευχή είναι ο μοναδικός τρόπος για να φθάση κανείς εις το ύψος της καθαρής και αληθινής προσευχής. Είναι το μέσον αυτό, η αρίστη και η πιο αποτελεσματική προπαρασκευή για την προσευχή, και η ασφαλέστερη οδός για να φθάση ο άνθρωπος εις το τέρμα της προσευχής και της σωτηρίας.

Συνεχίστε να διαβάζετε, πατήστε εδώ->>