ΟΠΟΥ ΕΠΛΕΟΝΑΣΕ Η ΑΜΑΡΤΙΑ ΥΠΕΡΕΠΕΡΙΣΣΕΥΣΕ Η ΧΑΡΙΣ
Διηγήσεις ωφέλιμες
Κάποιος μοναχός νικήθηκε από το πάθος της πορνείας
και έκανε την αμαρτία καθημερινά., αλλά και καθημερινά ζητούσε έλεος από τον
Κύριό του με δάκρυα και προσευχές. Ενεργώντας λοιπόν έτσι, τον ξεγελούσε η κακή
συνήθεια, και έκανε την αμαρτία· έπειτα πάλι, μετά την αμαρτία, πήγαινε στην
εκκλησία, και βλέποντας την ιερή και σεβάσμια εικόνα του Κυρίου μας Ιησού
Χριστού, έπεφτε μπροστά της με πικρά δάκρυα και έλεγε: «Σπλαχνίσου με, Κύριε,
και πάρε από επάνω μου αυτόν τον ύπουλο πειρασμό, γιατί με ταλαιπωρεί φοβερά
και με τραυματίζει με τις πικρές ηδονές. Δεν έχω πρόσωπο, Κύριε, να αντικρύσω
και να δω την αγία εικόνα σου και την υπέρλαμπρη μορφή του προσώπου σου, ώστε
να γλυκαθεί η καρδιά μου». Τέτοια έλεγε, και όταν έβγαινε από την εκκλησία
έπεφτε πάλι στον βούρκο. Όμως και πάλι δεν απελπιζόταν για τη σωτηρία του, αλλά
από την αμαρτία ξαναγύριζε στην εκκλησία και έλεγε τα παρόμοια προς τον
φιλάνθρωπο Κύριο και Θεό:
«Εσένα, Κύριε, βάζω εγγυητή, ότι από εδώ και πέρα δεν
θα ξανακάνω αυτή την αμαρτία· μόνο, αγαθέ, συγχώρησε μου όσες αμαρτίες σου
έκανα από την αρχή μέχρι τώρα».
Και αφού έδινε αυτές τις φοβερές υποσχέσεις,
πάλι γύριζε στη βαριά αμαρτία του. Και έβλεπε κανείς τη γλυκύτατη φιλανθρωπία
και την άπειρη αγαθότητα του Θεού να ανέχεται καθημερινά και να υπομένει την
αδιόρθωτη και βαριά παράβαση και την αχαριστία του αδελφού και να θέλει από
πολλή ευσπλαχνία τη μετάνοιά του και την οριστική επιστροφή του. Γιατί αυτό δεν
γινόταν για ένα, δύο ή τρία χρόνια, αλλά για δέκα και περισσότερο. Βλέπετε
αδελφοί, την άμετρη ανοχή και την άπειρη φιλανθρωπία του Κυρίου; Πως κάθε φορά
δείχνει μακροθυμία και καλοσύνη, υπομένοντας τις βαριές ανομίες και αμαρτίες
μας; Γιατί αυτό που συγκλονίζει και προκαλεί θαυμασμό σχετικά με την πλούσια
ευσπλαχνία του Θεού είναι ότι ο αδελφός, ενώ υποσχόταν και συμφωνούσε να μην
ξανακάνει την αμαρτία, αποδεικνυόταν ψεύτης.
Συνεχίστε να διαβάζετε, πατήστε εδώ->>
.jpg)
Αναρτήσεις
