ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΑ
Ο διάλογος φιλοσοφίας και θεολογίας στο έργο του Χρήστου Μαλεβίτση
Σταύρου Γιαγκάζογλου
Συμβούλου του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου
Η μέριμνα του φιλοσοφείν
Από το έργο του Χρήστου Μαλεβίτση, πρωταρχική αναδύεται η μέριμνα του φιλοσοφείν, ως ασκητεία και μάθηση στις μεγάλες αφηγήσεις και παραδόσεις, ως ευθύνη και οδύνη στοχαστική για τον άνθρωπο και την ιστορική του πορεία, ως αρχέγονη πηγή του εσχάτου νοήματος της ύπαρξης, ως τρόπος υπάρξεως. Με την έννοια αυτή, ο Χρήστος Μαλεβίτσης υπήρξε ένας βαθύτατα υπαρξιστής φιλόσοφος.
Διέπρεψε κυρίως στο δοκίμιο, παιδαγωγώντας με τον έγκοπο και στοχαστικό του λόγο ένα ολόκληρο αναγνωστικό κοινό, το οποίο κυριολεκτικά ρουφούσε τα άρθρα και τις επιφυλλίδες του στις εφημερίδες και παρακολουθούσε με αδιάπτωτο ενδιαφέρον τις ομιλίες και τις διαλέξεις του. Παράλληλα, ο Χρήστος Μαλεβίτσης με το σημαντικό μεταφραστικό του έργο γνώρισε στους Έλληνες αναγνώστες μεγάλους ευρωπαίους στοχαστές, όπως ο Μπερδιάγεφ, ο Γιάσπερς, ο Χάϊντεγγερ, ο Τίλλιχ κ.ά., τροφοδοτώντας και ανατρέφοντας πνευματικά γενιές Ελλήνων, ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του ’60. Μάλιστα, με το πρώτο μεταφραστικό πόνημα, Αλήθεια και Αποκάλυψη του Ρώσου φιλόσοφου Νίκολας Μπερδιάγεφ, δίνει το στίγμα της μεταφραστικής του συμβολής, δηλώνοντας στο προλογικό σημείωμα: «Για την αποδέσμευση της ελληνικής παιδείας από την αγοραία ειδωλολατρεία των απισχνασμένων εννοιών του επιστημονισμού. Για έναν υποψιασμό βάθους»[1].
Συνεχίστε να διαβάζετε, πατήστε εδώ->>
.jpg)
Αναρτήσεις
