Σκέψεις την περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής

Velikanov Pavel, Archpriest

Колонка редактора Подписаться на ленту 'Колонка редактора'
Έχω το θάρρος να υποθέσω ότι το πιο επικίνδυνο λάθος που μπορεί να κάνει ένα άτομο, δοκιμάζοντας την άσκηση της Μεγάλης Τεσσαρακοστής είναι το να προσπαθήσει να βρεί μια εγγύηση της πνευματικής επιτυχίας. Αυτό είναι φυσικό για μας, διαφορετικά ποιος θα θελήσει να «καταθέτει» χωρίς καμία εγγύηση, χωρίς την «ασφάλιση των καταθέσεων»; Πράγματι, γιατί να μην έρθουμε στο Πάσχα με μια καθαρισμένη κατάλευκη ψυχή και απλά, χωρίς υπεκφυγές, να ρωτήσουμε τον Χριστό: «Κύριε! Να και εγώ, είμαι έτοιμος, έλα σε μένα. Είδες ότι νήστεψα, προσευχήθηκα, βασανίστηκα: Από την πλευρά μου,τα έκανα όλα και είμαι αρκετά έτοιμος για τη Φωτεινή Σου Ανάσταση!» Και ακόμα πιο απλά, κάπως έτσι: «Κύριε! Τί επίκειται των πνευματικών μας μερισμάτων»; ... Και μόλις ένας άνθρωπος με τέτοιες σκέψεις αρχίζει τη νηστεία του μ’αυτό αμέσως καταστρέφει εκείνο τον πνευματικό καρπό που μπορεί να λάβει ως αποτέλεσμα ενός πλήρους και ορθού περάσματος αυτής της πνευματικής άσκησης.

Συνεχίστε να διαβάζετε, πατήστε εδώ->>