Βίος Αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού των Ρωμαίων
Με τον όρο Άγιοι Ανάργυροι οι περισσότεροι
χριστιανοί νοούν τους άγιους Κοσμά και Δαμιανό ή τους αγίους Κύρο και Ιωάννη,
το σωστό είναι να παραπέμπουν τη σκέψη τους σε όλους εκείνους τους άγιους, οι
όποιοι «δωρεάν έλαβαν και δωρεάν έδιναν» τη θεραπεία σε σωματικές και ψυχικές
ασθένειες, μηδέν άλλο πράγμα γήινον λαμβάνοντες, ει μή μόνον μισθόν της
Ιατρείας ζητούντες το να πιστεύωσιν εις τον Χριστόν οι ιατρευόμενοι, όπως
γράφει ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης. Ανάργυροι δηλαδή χαρακτηρίζονται οι
άγιοι πού δεν έπαιρναν «αργύρια», χρήματα, για τις θεραπείες πού έκαναν. Το
μόνο πού ζητούσαν απ’ όσους θεράπευαν ήταν να πιστεύουν στο Χριστό.
Οι Άγιοι Κοσμάς και Δαμιανός έζησαν και έδρασαν κατά
τον 3ο αιώνα. Γεννήθηκαν στη Ρώμη και ήταν αδέλφια. Έχοντας τις ίδιες κλίσεις
και ικανότητες, σπούδασαν την ιατρική επιστήμη. Τους συνέδεε πολύ όχι μόνο το
ότι ήταν αδέλφια και ιατροί, αλλά και το ότι είχαν γαλουχηθεί με τα νάματα της
χριστιανικής πίστεως. Το γεγονός αυτό τους ώθησε στην απόφαση να ασκήσουν το
ιατρικό λειτούργημα όχι ως επάγγελμα αλλά ως διακόνημα και άγάπη προς τους
κοπιώντες και πεφορτισμένους
Μετήρχοντο λοιπόν την ιατρικήν τέχνην, ανθρώποις και
κτήνεσι τάς ιάσεις παρέχοντες (Συ-ναξάρι 1ης Ιουλίου), ασκούσαν δηλαδή το
λειτούργημα του ιατρού, θεραπεύοντας
ανθρώπους και άρρωστα ζώα. ΩΣ αμοιβή ζητούσαν την
ομολογία και την πίστη στο Χριστό εκείνων των ανθρώπων πού θεραπεύονταν.
Κατά τη διακονία τους αυτή έδειχναν ιδιαίτερη
προτίμηση προς τούς φτωχούς παρά προς τούς πλουσίους (σε αντίθεση με πολλούς
σημερινούς γιατρούς...). Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι αν κάποιος εύπορος,
από ευγνωμοσύνη για τη θεραπεία του, επέμενε να δώσει χρήματα ως αμοιβή, οι
άγιοι Ανάργυροι του έλεγαν,
«δός την στόν τάδε φτωχό, πού έχει ανάγκη από
φάρμακα και καλό φαγητό»..
Συνεχίστε να διαβάζετε, πατήστε εδώ->>

















