ήγουν, κείμενον εθνικόν, πατριωτικόν, επαναστατικόν
αποσκοπούν εις την απελευθέρωση του λαού και του έθνους
δια της παραγωγικής ανασυγκροτήσεως
Εισαγωγή
Όλοι, κι όταν λέμε “όλοι” εννοούμε “όλοι”, όσοι δεν προετοιμάζουν τον λαό για μια μακροχρόνια, παρατεταμένη μάχη γύρω από τα καίρια της ζωής του, σκάβουν τον λάκκο του λαού.
Όλοι, κι όταν λέμε “όλοι” εννοούμε “όλοι”, όσοι καλλιεργούν στον λαό την άποψη ότι, το πρόβλημά του λύνεται “από τα πάνω” αλλάζοντας τους “προδότες” με “πατριώτες”, και χωρίς τη ριζική αλλαγή της δικής του στάσης ζωής, ευνουχίζουν τον λαό και προετοιμάζουν- αν δεν απεργάζονται- τα χειρότερα σενάρια για την τύχη του.
Όλοι, κι όταν λέμε όλοι εννοούμε όλοι, όσοι μιλάνε γενικά και αφηρημένα για “ανάπτυξη” αποκοιμίζουν τον λαό και τον προετοιμάζουν να γίνει μισθωτός σκλάβος, με λιγότερο ή μεγαλύτερο μισθό, στις ξένες επιχειρήσεις που κάποτε θα έρθουν, με αποικιακούς όρους, να επενδύσουν.
Όλοι οι πολίτες, μικροί και μεγάλοι, έχουν ευθύνη για την διάσωσή εαυτών και αλλήλων, για τη διάσωση της Πατρίδας. Η ευθύνη αυτή έχει μεγαλώσει από τον χειμώνα του 2009-2010 και μεγαλώνει έτι περαιτέρω κάθε μέρα που περνάει.
Τούτων δοθέντων, σκέφτηκα να κωδικοποιήσω, σε ένα κείμενο, την έννοια της “Ανάπτυξης” που θέλουμε σήμερα. Γρήγορα όμως είδα ότι, το κείμενο θα ήταν τόσο μεγάλο, οπότε, η “κωδικοποίηση” θα ήταν μικρή. Επέλεξα, λοιπόν, την κωδικοποίηση και απέρριψα το κείμενο. Παραθέτω, λοιπόν, τις επικεφαλίδες, τρόπον τινά, των σχετικών κεφαλαίων του απορριφθέντος κειμένου. Είθε να υπάρξουν απορίες και αντιρρήσεις...εδώ είμαστε να τα συζητήσουμε...
1. Στη Παραγωγική Ανασυγκρότηση της Πατρίδας, θα πρέπει να πάρει μέρος όλος ο λαός, όλο το έθνος. Εργάτες και Αγρότες. Τεχνίτες και Επιστήμονες. Έμποροι μικροί και μεγάλοι. Κατασκευαστές και Οικοδόμοι χαμηλής ή υψηλής ειδίκευσης, μικρών ή μεγάλων έργων. Κάτοικοι εσωτερικού και εξωτερικού. Κατοικούντες και παρεπιδημούντες την Πόλιν ταύτην. Δεν μας περισσεύει κανείς! Ούτε καν ο Παναγιώταρος!
Αυτή θα είναι μια οικονομική παλιγγενεσία. Η κύρια δύναμη της Παραγωγικής Ανασυγκρότησης της Πατρίδας είναι ο Λαός. Οι έσχατοι έσονται πρώτοι. Μετά θα έρθουν για να γίνουν, ξανά, πρώτοι οι αστοί, οι οποίοι τώρα, θέλουν να είναι έσχατοι και καταργούν την τάξη τους καθ' εαυτήν βγάζοντας τα λεφτά “τους” στο εξωτερικό. Αυτοί θα είναι η πιθανή εφεδρεία στη μάχη που θα δωθεί. Αν γοητευτούν, αν εμπνευστούν, αν συγκινηθούν, αν οσμιστούν κέρδος. Θα έχουμε και τουμπλέκια για τους κερδοσκόπους, θα έχουμε και τρουμπέτες για τους πατριώτες. Άμεση όμως εφεδρεία είναι: η εφοπλιστική αστική τάξη, οι εργαζόμενοι του ελληνισμού της διασποράς.
2. Θα πρέπει ο τόνος να αλλάξει: εντατική και όχι εκτατική και συγχρόνως ποιοτική και όχι ποσοτική. Περισσότερα, δηλαδή, και καλύτερα προϊόντα από περισσότερους και καλύτερους μικρούς παραγωγούς. Από περισσότερα και καλύτερα μικρά παραγωγικά πεδία (“κύτταρα” όπως τα εννοεί ο Κ. Καραβίδας- γεωργικά, κτηνοτροφικά, βιοτεχνικά). Το παραγωγικό πολυώνυμο, για το οποίο κάνει λόγο ο Καραβίδας, υπάρχει αλλά, έχει μπει σ' ένα καλάθι. Όχι όλα τ' αυγά σε ένα καλάθι. Όχι όλες οι κότες σε ένα κοτέτσι. Όχι μόνο αυγά από κότες, αλλά και από χήνες και από πάπιες και από....στρουθοκαμήλους (ότι έχουμε πολλές και τις αφήνουμε αναξιοποίητες). Διασπορά του κινδύνου, διασπορά και διαφοροποίηση των πηγών του εισοδήματος. Αν παράγουμε, σήμερα, εκατό κιλά ντομάτα, και μας χρειάζονται διακόσια, ανάπτυξη δεν είναι να παραγάγουν, τα επιπλέον κιλά, οι ίδιοι δέκα παραγωγοί που παρήγαγαν και τα εκατό. Ανάπτυξη είναι να παραγάγουν, τα διακόσια κιλά, είκοσι παραγωγοί. Και ακόμα περισσότερη ανάπτυξη είναι να τα παραγάγουν , εκείνα τα διακόσια κιλά, διακόσιοι παραγωγοί! Η ανάπτυξη αυτή θα αγγίξει το θαύμα όταν, οι διακόσιοι παραγωγοί παράγουν διακόσια κιλά ντομάτα σε τετρακόσια κτήματα!
Συνεχίστε να διαβάζετε, πατήστε εδώ->>


















