τού Αναστασίου Φιλιππίδη
Δημοσιεύουμε κατωτέρω αποσπάσματα από τήν εισαγωγή τού κ. Αναστασίου Φιλιππίδη στό βιβλίο του "Ρωμηοσύνη ή βαρβαρότητα", τό οποίο εκδόθηκε γιά πρώτη φορά τό 1994 (εκδ. Ιεράς Μονής Γενεθλίου Θεοτόκου –Πελαγίας), γιατί νομίζουμε ότι παραμένει πολύ επίκαιρο, φαίνεται σάν νά γράφηκε σήμερα καί δίνει απαντήσεις σέ αρκετά ερωτηματικά πού μάς δημιουργεί η σημερινή κατάσταση τής Πατρίδας μας.
Δεκατρία χρόνια (γράφηκε τό 1994) μετά τήν ένταξη τής Ελλάδας στήν ΕΟΚ πολλαπλασιάζονται γύρω μας οι ενδείξεις μιάς βαθύτατης οικονομικής καί κοινωνικής κρίσης. Παρά τίς παχυλές μεταβιβάσεις πόρων από τήν Κοινότητα, τήν σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ελλάδα δείχνει νά απομακρύνεται παρά νά πλησιάζη πρός τούς εταίρους της. Μέχρι στιγμής, η ελληνική πολιτική αντίδραση σ’ αυτή τή διαπίστωση περιορίζεται στήν προσπάθεια γιά όσο τό δυνατόν μεγαλύτερη εκταμίευση χρημάτων από τήν Ευρωπαϊκή Ένωση. Κυριαρχεί, δηλαδή, η άποψη πώς πρόκειται καθαρά γιά πρόβλημα άνισης ανάπτυξης τό οποίο θά λυθή μόλις εισρεύσουν ικανά κεφάλαια καί τεχνογνωσία από τήν Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η γνώμη μας είναι πώς η ελληνική κρίση είναι διαφορετικής μορφής. Πρόκειται περισσότερο γιά μιά συνολική εθνική κρίση ταυτότητος, όπου η διαφαινόμενη επικράτηση ενός αλλότριου πολιτισμού προκαλεί σπασμωδικές καί ανεξέλεγκτες ατομικές αντιδράσεις, πέρα από κάθε ηθικό πλαίσιο καί κάθε ιεραρχική δομή. Οι μεταβιβάσεις πόρων δέν πρόκειται νά επιλύσουν κανένα πρόβλημα (ούτε κάν τό στενά οικονομικό), άν δέν προηγηθή μιά συνειδητοποίηση τής ταυτότητάς μας, τών πολιτιστικών αιτίων πού μάς διαφοροποιούν από τήν Ευρωπαϊκή Ένωση καί πού ακυρώνουν τίς συνήθεις συνταγές γιά υπέρβαση τής κρίσης. Αλλιώς, η Ελλάδα θά αναζητάη συνεχώς «κατανόηση» γιά τά προβλήματά της, ενώ οι κοινοτικοί εταίροι θά αγανακτούν γιά τήν μή συμμόρφωσή μας πρός τίς οδηγίες τους.
Συνεχίστε να διαβάζετε, πατήστε εδώ->>


















