
Ὁ Ὑπεράγιος καὶ Προσκυνητὸς Τριαδικὸς Θεός μας ἔπλασε τὸ ἀνθρώπινο Γένος «κατ᾿ εἰκόνα καὶ καθ᾿ὁμοίωσιν» αὐτοῦ. Τοῦτο σημαίνει ὅτι πλεῖστα ἰδιώματα τῆς ἀπροσίτου καὶ ἐκπάγλου ὑπερτελείας Φύσεώς Του, τὰ ἀπένειμε κατὰ Χάριν καὶ ἐν τῷ μέτρῳ ποὺ θὰ ἠμπορούσαμε νὰ δεχθοῦμε (ὡς κτιστὰ καὶ ἀτελῆ ὄντα) εἰς ἐμᾶς. Τέτοια ἰδιώματα καὶ χαρίσματα εἶναι ἡ προσωπικότης (αἴσθηση τῆς μοναδικότητός μας), ἡ ἐλευθερία (δυνατότητα νὰ ἐπιλέγουμε ἀλλὰ καὶ νὰ αὐτοκαθοριζόμεθα), ὁ νοῦς (δυνατότητα νὰ προσεγγίζουμε τὸν πνευματικὸ κόσμο καὶ τοὺς νόμους καὶ τὴν οὐσία τῶν ὄντων), ἡ σοφία (δυνατότητα νὰ κρίνουμε), ἡ κυβερνητικότης (δυνατότητα νὰ ὀργανώνουμε καὶ νὰ διοικοῦμε, ἰδίως τὰ μὴ λογικὰ καὶ μὴ ἐλεύθερα κτίσματα), κ.ο.κ.
Ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ συγκλονιστικὰ καὶ πιὸ πολύτιμα καὶ οὐσιώδη ἰδιώματα, λοιπόν, εἶναι ἡ κοινωνία. Ἡ δυνατότητα ἀλλὰ καὶ τὸ χάρισμα καὶ ἡ κλήση νὰ λειτουργοῦμε ὡς προσωπικότητες ποὺ ἀντικρύζονται καὶ συνδέονται μὲ μία δυναμικὴ ἀγάπης, ἁρμονίας, συμπνοίας, συντονισμοῦ, μέχρι καὶ συνταυτισμοῦ - χωρὶς ὅμως νὰ συγχέονται καὶ νὰ ἀναχέονται οἱ καθ᾿ ἕκαστον συνειδητότητες. Μποροῦμε νὰ βιώνουμε οἱ ἄνθρωποι σὲ κάποιον βαθμό, γνήσιο ὅμως καὶ ἐκπληκτικό, ὅ,τι λειτουργεῖται ἐντὸς τῆς Ὑπερουσίου Τριάδος: Πλήρης συνταυτισμός, ἁρμονία, κοινότης τῶν πάντων (βουλή, ἐνέργεια) ἐν ἀπολύτῳ καὶ καθαροτάτῃ ἀγάπῃ, «ἐν ἀφθαρσίᾳ». (1)
Συνεχίστε να διαβάζετε, πατήστε εδώ->>

















