Η θρησκεία είναι νευροβιολογική ασθένεια

Η θρησκεία είναι νευροβιολογική ασθένεια, η δε Ορθοδοξία η θεραπεία της


I. Η ΝΟΣΟΣ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ

II. ΟΙ ΣΥΝΟΔΟΙ ΩΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΩΝ ΚΛΙΝΙΚΩΝ

    1. Παράδεισος και Κόλαση

    2. Η δήθεν προσπάθεια απομυθοποιήσεως της Αγίας Γραφής

    3. Το ανοικτό παράθυρο του Παύλου προς την Εκκλησία

    4. Νευρολογική Κλινική

    5. Τα Ιερά Λείψανα

    6. Όχι "εκ του κόσμου," αλλ' "εν τω κόσμω"

    7. Θεολογία και δόγμα

    8. Τα Μυστήρια

    9. Προφήτες και διανοούμενοι

    10. Προφήτες και Φραγκο-Λατίνοι Πάπες

    11. Προφήτες και Πατέρες

    12. Ο Κύριος της Δόξας και οι Οικουμενικές Σύνοδοι

    13. "...το Πνεύμα μη σβέννυτε" (Α' Θεσσ. 5:19)

    14. Το χάρισμα της διερμηνείας

    15. Δοκιμαζέτω δε άνθρωπος εαυτόν

    16. Η διατύπωση των δογμάτων

III. Η ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΟΔΩΝ

    1. Σύνοδοι και Ορθόδοξος πολιτισμός

    2. Φραγκο-Λατινικός πολιτισμός

    3. Δυτικός πολιτισμός

IV. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

V. ΕΠΙΜΕΤΡΟ

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ



 Εισαγωγικά

Το κλειδί για την κατανόηση της μεταβολής της Ορθοδόξου Καθολικής Παραδόσεως από παράνομη σε νόμιμη θρησκεία και κατόπιν σε επίσημη Εκκλησία, έγκειται στο γεγονός, ότι η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία διαπίστωσε, ότι δεν είχε απέναντί της απλώς μία επιπλέον μορφή θρησκείας ή φιλοσοφίας, αλλά μία καλά οργανωμένη Εταιρία Νευρολογικών Κλινικών, οι οποίες θεράπευαν την νόσο της θρησκείας και αναζητούσαν την ασθένεια της ευδαιμονίας της ανθρωπότητος και έτσι παρήγαγαν φυσιολογικούς πολίτες με ανιδιοτελή αγάπη, αφιερωμένους στην ριζική θεραπεία των προσωπικών τους και των κοινωνικών νοσημάτων. Η σχέση που ανεπτύχθη μεταξύ Εκκλησίας και Πολιτείας, ήταν ακριβώς αντίστοιχη προς την σχέση μεταξύ Κράτους και σύγχρονης Ιατρικής.

Συνεχίστε να διαβάζετε, πατήστε εδώ->>