 |
| ΙΣΟΤΙΜΗ ΑΓΑΠΗ |
Προσήκει κοινήν καί ίσην πάσι πρός άλλήλους τήν άγάπην είναι, ώς φυσικώς πρός τά καθ' εκαστον έαυτού μέλη ό άνθρωπος έχει, έπίσης θέλων παντί τώ σώματι τήν ύγείαν, διότι καί ό πόνος έκάστου μέλους ίσην παρέχει τω σώματι τήν άηδίαν.
'Αλλ' ώσπερ έν ήμΐν αύτοΐς ό μέν πόνος έκάστου τών άρρωστούντων μελών ίσως άπτεται τοΰ παντός σώματος, έστι δέ όμως έτερα έτέρων τίμιώτερα μέλη (ού γάρ ομοίως περί τόν όφθαλμόν καί περί τόν τοΰ ποδός δάκτυλον έχομεν, κάν ό πόνος τό ΐσον έχη) .
Ούτω την μέν συμπαθή διάθεσιν καί τήν άγαπητικήν σχέσιν ΐσην έπί πάντων τών έν τή συνοδία ζώντων είναι παρ' έκάστου προσήκει ή δέ τιμή, κατά τό εΰλογον, έπί τών χρησιμωτέρων τό πλέον .έξει.
Έπειδή δέ όφείλέται πάντως εϊσί τούς άλλήλους άγαπάν τώ ίσω μέτρω τής δια θέσεως, άδίκημά έστιν έν συνοδία εύρεθήναι ίδιαζούσας τινάς φατρίας καί συσκηνίας.
Ό γάρ τόν ενα ύπέρ τούς άλλους άγαπών κατηγορεί έαυτοΰ, ώς έν τοΐς άλλοις μή έχων τήν τελείαν άγάπην. 'Ομοίως ούν άπόβλητός έστιν άπό συνοδίας ή τε απρεπής μάχη καί ή μερική διάθεσις.
'Από μέν γάρ τής μάχης έχθρα γίνεται άπόδέ τής μερικής φιλίας καί εταιρίας ύποψίαι καί φθόνοι γίνονται.
Συνεχίστε να διαβάζετε, πατήστε εδώ->>
Αναρτήσεις
