ΛΕΜΕ ΟΧΙ ΣΤΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΟΥ ...ΑΓΙΟΥ ΒΑΛΕΝΤΙΝΟΥ!
Της Θεολόγου – Κοινωνιολόγου Γαρυφαλλιάς Β. Μπαβέλα
Όπως είναι –δυστυχώς– γνωστό, η 14 Φεβρουαρίου λογαριάζεται σαν ημέρα του… Αγίου Βαλεντίνου! Που σημαίνει γιορτή των ερωτευμένων, γιατί ο «Άγιος» Βαλεντίνος, λέει, είναι ο προστάτης τους! Και λέμε «δυστυχώς», γιατί το εισαγόμενο αυτό «φρούτο», που δεν έχει καμιά απολύτως σχέση με τα Ελληνορθόδοξα έθιμά μας, έχει πάρει ήδη μεγάλες διαστάσεις κι έχει μπει στη ζωή εκείνων, που δεν γνωρίζουν η δεν θέλουν να μάθουν περί τίνος ακριβώς πρόκειται.
Στ’ αλήθεια τι συμβαίνει ακριβώς αυτή την ημέρα; Πως και γιατί επικράτησε; Από που προέρχεται; Τι σημαίνει, όχι τόσο για τους ερωτευμένους, αλλά περισσότερο για τους νέους; Μήπως είναι μια ακόμη γιορτή της παγκοσμιοποίησης; Ας το δούμε…
Ποιός είναι ο λεγόμενος Άγιος Βαλεντίνος;
Πρόκειται για άγιο των Ρωμαιοκαθολικών. Υπήρξε επίσκοπος των Τέρμι της Ιταλίας. Λατρεύεται από τον 4ο αιώνα στη Ρώμη, στο παρεκκλήσι της βασιλικής της Via Flaminia. Θεωρείται προστάτης των επιληπτικών. Όπως θα δούμε πιο κάτω, ο άγιος αυτός των Ρωμαιοκαθολικών, δεν έχει απολύτως καμμιά σχέση με την εορτή. Πάνω σ? αυτό, σημειώνει η «Βρετανική Εγκυκλοπαίδεια»: «Η μέρα του Αγ. Βαλεντίνου σαν γιορτή των ερωτευμένων, η εκλογή ερωμένων και η εναλλαγή καρτών απ’ τους ερωτευμένους, δεν έχει καμιά σχέση με τον Άγιο η κάποιο γεγονός της ζωής του»!
Τι γίνεται αυτή την ημέρα;
Οι ερωτευμένοι θυμούνται, λέει ο ένας τον άλλο, λες και τον άλλο καιρό είναι ξεχασμένοι!
Η ενθύμηση αυτή εκφράζεται με την αποστολή δώρων. Ανταλλάσσονται, δηλαδή, κοσμήματα, λουλούδια και κατακόκκινα τριαντάφυλλα, χρυσοχάρτινες θήκες γεμάτες σοκολατάκια σε σχήμα καρδιάς, σοκολατένιες καρδιές, τούρτες στολισμένες με καρδιές επίσης, κάρτες με «ρομαντικούς πίνακες» και κείμενα, που ξεπερνούν σε τρυφερότητα, υπονοούμενα η χιούμορ, κάθε φαντασία. Άλλοι παραγγέλνουν σε ζαχαροπλαστεία «βαλεντίνους», όπου η αξία τους δεν είναι διόλου ευκαταφρόνητη.
Φυσικά όλα αυτά, συνοδεύονται και με πρόσθετες κάρτες η λεζάντες, γεμάτες μηνύματα ερωτισμού, που πολλές φορές ξεπερνούν κι αυτά τα όρια του γελοίου! Όσο μάλιστα «ερωτικά» και «βαθυστόχαστα» είναι, τόσο εκφράζουν τα αισθήματα της καρδιάς του ερωτευμένου! Στο τέλος δε, μπαίνει πάντα μια...«ερωτική σφραγίδα», όπως εκφράζει τον «ερωτευμένο» καλύτερα!
Η γιορτή αυτή έχει παγανιστική προέλευση!
Αν κάνουμε μια σύντομη ιστορική αναδρομή θα δούμε, πως η γιορτή τούτη, είναι κατάλοιπο αρχαίων ειδωλολατρικών εθίμων!
Αιώνες προ Χριστού, οι Ρωμαίοι γιόρταζαν την ίδια εποχή (14-15 Φεβρουαρίου) μια ειδωλολατρική αισθησιακή γιορτή προς τιμήν κάποιου Λούπερκους (Loupercus), κυνηγού λύκων, που την έλεγαν Λουπερκάλια (Lupercalia)! Το έθιμο ανταλλαγής δώρων μεταξύ των «αγαπημένων» συνηθίζονταν από εκείνη την εποχή!
Η «Αμερικανική Εγκυκλοπαίδεια» αναφέρει πως τα έθιμα αυτά «έρχονται σε μας από τη Ρωμαϊκή γιορτή Λουπερκάλια, που γιορτάζονταν το Φεβρουάριο και όπου έβαζαν τα ονόματα νεαρών κοριτσιών σ? ένα κουτί και οι άντρες έπαιρναν εκείνη, που θα τους τύχαινε στο λαχνό τ? όνομά της». Αυτά συνήθως οδηγούσαν τους νέους στην πορεία με τα όργια!
Το έθιμο έφεραν στην Αγγλία οι Ρωμαίοι και συνεχίστηκε και στην Χριστιανική εποχή. Μετά την αναγνώριση του Χριστιανισμού, σαν επίσημης Θρησκείας, έγιναν προσπάθειες για την κατάργηση της γιορτής. Όμως αυτό που τελικά κατορθώθηκε, ήταν ν? αλλάξει η γιορτή από Λουπερκάλια σε μέρα του … Αγίου Βαλεντίνου!
Ας δούμε τώρα πως επιλέχθηκε το όνομα «Βαλεντίνος». Σύμφωνα με το «Λεξικό Ελλ. και Ρωμ. Βιογραφίας και Μυθολογίας του Σμιθ», οι Ρωμαίοι ταύτιζαν τον Λούπερκους με τον θεό Πάνα, που λατρευόταν στην Αρκαδία σαν θεός του φωτός. Απ? αυτή την άποψη, ο Πάνας ταυτίζεται με τον Φοινικικό θεό Βάαλ, που αναφέρεται στην Π. Διαθήκη.
Βάαλ, ωστόσο, ήταν κι ο τίτλος του Νεβρώδ, ιδρυτή της Βαβυλώνας και θεοποιημένου ήρωα, που εισήγαγε το βαβυλωνιακό ειδωλολατρικό σύστημα. Κάποιες παραδόσεις αναφέρουν ότι ο Νεβρώδ, κυνήγησε στα Απέννινα όρη λύκους, απ’ όπου και ονομάστηκε Λούπερκους καθώς και Βαλεντίνος (Valentinus) απ’ το επίθετο valeus (= ισχυρός).
Όσον αφορά τη χρήση του συμβόλου της καρδιάς εικάζεται ότι επειδή στη γλώσσα της Βαβυλώνας αυτή προφέρεται βαλ, απ’ την ομοιότητα στην προφορά με το όνομά του, έγινε σύμβολο του Βάαλ!
Παγανιστική ρίζα έχει ακόμη και η ημέρα του εορτασμού!
Συνεχίστε να διαβάζετε, πατήστε εδώ->>
Αναρτήσεις
