ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΕΤΑΡΤΟ
ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ
δ) Μία ἄλλη «παγκοσμιοποίηση»: Ἡ Ὀρθόδοξη Ρωμιοσύνη - Σφοδρὴ ἐναντίωση στὴν εἰδωλολατρία καὶ τὴν αἵρεση.
Εἶναι ἐντυπωσιακὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ ἅγιος Ἀλβανίας μιλώντας στὸ βιβλίο «Π.Ο.» σὲ πλεῖστα σημεῖα γιὰ τὴν παγκοσμιοποίηση, δὲν προβάλλει οὔτε καν ὡς μοντέλο γιὰ συζήτηση στὸ θέμα τῆς παγκοσμιοποιήσεως τὴ Ρωμιοσύνη μας, τὴν Ὀρθόδοξη οἰκουμένη. Ἡ Ρωμαϊκὴ αὐτοκρατορία, μεταμορφωμένη διὰ τῆς Πίστεως τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, μὲ ἐργαλεῖα ἀληθινῆς παιδείας τὴν ἑλληνικὴ γλώσσα, τὴν κλασσικὴ παιδεία καὶ φιλοσοφία, μὲ μέσα διοικητικῆς συνοχῆς τῆς τὰ παλαιὰ διοικητικὰ σχήματα βελτιωμένα καὶ προσαρμοσμένα στὰ καινούργια δεδομένα, τὸ ρωμαϊκὸ δίκαιο, βαθειὰ ἐπηρεασμένο ἀπὸ τὸ εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ, ἀγκαλιάζει γιὰ χίλια χρόνια ἕνα μεγάλο τμῆμα τῆς μεσογειακῆς λεκάνης μὲ πολλοὺς λαοὺς καὶ ποικίλες ἐθνότητες, ἔχει τὴν αἴσθηση τῆς ρωμαϊκῆς συνέχειας καὶ μία βεβαιότητα οἰκουμενικότητας. Διατηρεῖ αὐτὴ τὴν αἴσθηση ἀκόμα κι ὅταν συρρικνώνεται σὲ μικρὲς κρατικὲς νησίδες μέσα στὴ μουσουλμανικὴ καὶ φραγκικὴ πλημμυρίδα. Μὲ βάση αὐτὴ τὴ συνείδηση διαβάζουμε στὴν ἐπικεφαλίδα ἑνὸς λόγου στὴν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ ποὺ συνέγραψε ὁ Θεόδωρος Λάσκαρις: «Τοῦ εὐσεβοῦς καὶ σοφωτάτου Αὐτοκράτορος Βασιλέως τῶν Ρωμαίων, κυροῦ Θεοδώρου Δούκα τοῦ Λάσκαρι...»115. Πρόκειται γιὰ τὸν αὐτοκράτορα τοῦ κράτους τῆς Νικαίας, στὸ ὁποῖο ἔχει μεταφερθεῖ μετὰ τὴν ἅλωση τῆς Βασιλεύουσας ἀπὸ τοὺς Φράγκους ὁλόκληρη ἡ βασιλικὴ στρατιωτικὴ καὶ πνευματικὴ ἡγεσία τῆς Ρωμανίας. Τὸ κρατίδιο αὐτὸ παρὰ τὴ μικρή του ἔκταση διατηροῦσε ἀκέραιη τὴν Ὀρθόδοξη ρωμαίικη συνείδηση.
Πολλὰ χρωστᾶμε στὸ μακαριστὸ πατέρα Ἰωάννη Ρωμανίδη, ἕνα ἀπὸ τοὺς σπουδαιότερους θεολόγους τοῦ καιροῦ μας, σχετικὰ μὲ τὴν ἔρευνά του πάνω σ' αὐτὴ τὴν ἱστορικὴ καὶ θεολογικὴ πορεία τῆς Ρωμιοσύνης116.
Συνεχίστε να διαβάζετε, πατήστε εδώ->>


















