Γιατί υπάρχει πόνος και θλίψεις;

    Γιατί όμως υπάρχει ο πόνος στη ζωή των ανθρώπων; Ποια είναι η θεο­λογία του πόνου;

Σύμφωνα με τον Κύριλλο Αλεξανδρείας η αμαρτία δεν ταυτίζεται με τη φύση τού ανθρώπου αλλά ούτε και περιορίζεται απλώς σε ηθικό επίπεδο. Εξαιτίας της πτώσης τού ανθρώπου επήλθε μία οντολογική αλλαγή στην ανθρώπινη ύπαρξη. Τα συμπτώματα της παράβασης στην ανθρώπινη φύση που εμφανίστηκαν αρχικά στους πρωτόπλαστους, δηλαδή η φθορά και ο θάνατος, κληρονομήθηκαν στη συνέχεια σε όλο το ανθρώπινο γένος. Ο Κύριλλος αναφέρει χαρακτηριστικά: « Νενόσηκεν ούν η φύσις την αμαρτίαν δια της παρακοής τον ενός, τουτέστιν Αδάμ, ούτως αμαρτωλοί κατεστάθησαν οι πολλοί, ούχ ως τω Αδάμ συμπαραβεβηκότες, ου γαρ ήσαν πώποτε, άλλως της εκείνου φύσεως όντες της υπό νόμον πεσούσης τον της αμαρτίας...ηρρώστησεν η ανθρωπινή φύσις εν Αδάμ, δια της παρακοής την φθοράν, εισέδυτε ούτως αυτήν τα πάθη»447. Αυτή η νόσος βαραίνει όλο το ανθρώπινο γένος όπως ακριβώς εάν το φυτό πάθει κάποια ζημία στη ρίζα αυτό έχει ως αποτέλεσμα να ξεραθεί όλο, κατά τον ίδιο τρόπο η παρακοή και η απομάκρυνση τού προπάτορα Αδάμ από το Θεό επέφερε μία οντολο­γική αλλοίωση στη φύση τού ανθρώπου, τη φθορά και την ασθένεια. Ο αμαρτωλός είναι ασθενής και η ασθένεια δεν τιμωρείται αλλά θεραπεύεται448. Αυτή τη θεραπεία την πρόσφερε ο Χριστός στον κόσμο.

Ο Μέγας Βασίλειος αναφερόμενος στο θέμα αυτό λέγει: «Η ασθένεια δεν είναι δημιούργημα τού Θεού. Ο άνθρωπος και όλα τα ζώα πλάσθηκαν με την πρέπουσα κατασκευή, κατά φύσιν, και ο Θεός τα έφερε στην ζωή πλήρη και αρτιμελή. Όταν όμως παρεκτράπηκαν από την φυσική τους κατάσταση, αρρώστησαν». Το ίδιο συμπεραίνει και ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς: «Οι αρρώστιες προέρχονται από την προγονική αμαρτία. Εξαι­τίας της ενδυθήκαμε αυτό το ασθενές και θνητό και πολύπαθο σώμα. Η αρρώστια είναι, κατά κάποιο τρόπο, ένας ανώμαλος και απότομος δρόμος, στον οποίο η αμαρτία εισήγαγε το ανθρώπινο γένος, και τού οποίου ο τελευταίος σταθμός είναι ο θάνατος». Η προπατορική αμαρτία έφερε στον κόσμο την φθορά, τις σωματικές ασθένειες και τον ίδιο τον θάνατο. Το γεγο­νός ότι οι άνθρωποι είμαστε ευάλωτοι στην φθορά, στον πόνο και στις αρρώστιες, οφείλεται στην αμαρτία των πρωτοπλάστων. Στην συνέχεια η αμαρτία πλήθυνε και οι ασθένειες πολλαπλασιάσθηκαν449. Ο θάνατος θέτει τέρμα στο κακό, που αλλιώς θα ήταν αθάνατο επί της γης450.

Συνεχίστε να διαβάζετε, πατήστε εδώ->>