Αναφορά στο 'Αγιο Δωδεκαήμερο
Λάμπρου Κ. Σκόντζου, Θεολόγου - Καθηγητού
«ΛΥΤΡΩΣΙΝ ΑΠΕΣΤΕΙΛΕ ΚΥΡΙΟΣ ΤΩ ΛΑΩ ΑΥΤΟΥ»
Το πιο ευφρόσυνο άγγελμα όλων των εποχών: «ο Λόγος σάρξ εγένετο»
(Ιωάν.1,14), αποτελεί την απαρχή της χαράς και της ελπίδας για το
ανθρώπινο γένος. Η ενανθρώπηση του Θεού είναι το μέγιστο γεγονός της
ανθρώπινης ιστορίας, διότι χάρις σε αυτό βρήκε ο άνθρωπος και ολόκληρη η
δημιουργία την πραγματική λύτρωση.
Το ευλογημένο αυτό γεγονός είναι ο αντίποδας του
φρικτού γεγονότος της πτώσεως του ανθρώπου και η αληθινή παλινόρθωσή του
στην προπτωτική του κατάσταση, καθότι, σύμφωνα με τον άγιο Κύριλλο
Αλεξανδρείας: «ηρρώστησεν η ανθρωπίνη φύσις εν Αδάμ δια της παρακοής την φθοράν εισέδυ τε ούτως αυτήν τα πάθη»
(P . G .74,788/9). Αν η πτώση υπήρξε η χείριστη κατάρα και ο όλεθρος, η
θεία ενανθρώπηση υπήρξε η ύψιστη ευλογία και η χάρη. Ο θεσπέσιος
υμνογράφος των Χριστουγέννων αποδίδει με τον πλέον άριστο τρόπο αυτή την
αλήθεια: «Ιδών ο Κτίστης ολλύμενον τον άνθρωπον χερσίν ον
εποίησε, κλίνας ουρανούς κατέρχεται, τούτον δε εκ παρθένου αγνής όλον
ουσιούται αληθεία σαρκωθείς» (Κανών των Χριστουγέννων).
Μάλιστα μέσα από την πατερική θεολογία της Εκκλησίας μας διαφαίνεται
πως, χωρίς να είναι το γεγονός της πτώσεως μέρος της θείας οικονομίας, η
σάρκωση του Θεού Λόγου απέβη περισσότερο ωφέλιμη στον άνθρωπο, από την
αποκατάσταση της προ της πτώσεως κατάστασής του. Δι' αυτής έχουμε
αναδημιουργία του ανθρώπου εν Χριστώ. Η πρώην θνητή φύση του Αδάμ, χάρις
στη θεία ενανθρώπηση, ενώθηκε με τη θεία φύση, με αποτέλεσμα την κατά
χάριν θέωσή της.
Ο Θεός Λόγος γενόμενος άνθρωπος, προσέλαβε πραγματικά την ανθρώπινη φύση στο θεανδρικό Του πρόσωπο, «ίνα τους υπό νόμον εξαγοράσει, ίνα την υιοθεσίαν απολαύομεν»
(Γαλ.4,5). Η πρόσληψη αυτή προϋπέθετε τον καθολικό καθαρισμό της από
τον ρίπο της αμαρτίας που
Συνεχίστε να διαβάζετε, πατήστε εδώ->>
.jpg)
Αναρτήσεις
