Αν εξαιρεθεί το Άσµα Ασµάτων, το οποίο µε πολλή συγκατάβαση θα µπορούσε να θεωρηθεί θρησκευτικό κείµενο1, οι Ψαλµοί είναι το µοναδικό ποιητικό βιβλίο της Π. ∆ιαθήκης. Παραθέτω, αµέσως, ορισµένα βασικά πληροφοριακά στοιχεία, παρµένα από τα πολλά σχετικά θρησκευτικά βιβλία που κυκλοφορούν.
Οι Ψαλµοί ήταν ποιήµατα που ψέλνονταν µε συνοδεία εγχόρδου οργάνου, ή µε µόνη τη φωνή. Συγκεκριµένα, ή λέξη "ψαλµός" (που προέρχεται από το ρήµα "ψαύω") σηµαίνει ποίηµα που συνοδεύεται από έγχορδο όργανο (που "ψαύεται). Κατά τον Ευσέβιο αν το ποίηµα δεν συνοδευόταν από όργανο λεγόταν "ωδή", Αν το ποίηµα άρχιζε µε φωνή και ακολουθούσε το όργανο, λεγόταν "ψαλµός ωδής", ενώ στην αντίθετη περίπτωση λεγόταν "ωδή ψαλµού". Οι διακρίσεις αυτές γίνο- νται στις επιγραφές των ψαλµών, όπου, συνήθως, εκτός από το όνοµα του συνθέ- τη δίνονται οδηγίες και για τον µουσικό τρόπο εκτέλεσης. Επί παραδείγµατι, στην επιγραφή του Ψαλµού 6, η φράση υπέρ της ογδόης σηµαίνει "οκτώ τόνους κάτω", δηλαδή µε χαµηλή φωνή.
Από άποψη περιεχοµένου, άλλοι ψαλµοί εκφράζουν ευχαριστίες, άλλοι ικεσίες, άλλοι παράπονο και θλίψη, και άλλοι θεωρούνται µεσσιακοί γιατί προφητεύ- ουν την έλευση του Μεσσία, µε τα παθήµατά του (Ψαλµός 21) και την επικράτη- σή του. Από λογοτεχνική άποψη υπάρχουν διαφοροποιήσεις, πολλοί όµως ψαλµοί θεωρούνται αριστουργήµατα του παλαιού εβραϊκού λόγου. Ο Μ. Βασίλειος τους θεωρεί "έργα αγγέλων".
Η συγγραφή του βιβλίου των ψαλµών άρχισε την εποχή του ∆αβίδ ή του Σολοµώντα (περίπου το 1050 π.Χ.) και συνεχιζόταν για περίπου µια χιλιετία, µέχρι και το 450 π.Χ. όπου και είχε αποκτήσει την µορφή που παρέλαβαν οι Ο'. Οι συγ- γραφείς είναι πολλοί, κάποιοι λιγότερο γνωστοί, όπως ο συγγραφέας του Ψαλµού
Συνεχίστε να διαβάζετε, πατήστε εδώ->>
.jpg)
Αναρτήσεις
