Ἡ ἐλεημοσύνη μᾶς ἀνοίγει τόν παράδεισο

Πολύ μεγάλη  δύναμη ἔχει  ἡ ἐλεημοσύνη.  Σάν  νά εἶναι ἔνδοξη καί ἀγαπητή βασίλισσα, ἀνεβαίνει μέ μεγάλη ἄνεση στίς οὐράνιες ἀψίδες.
Ὅταν  βλέπουν οἱ ἄγγελοι  πού φυλάγουν τίς  πύλες τῶν οὐρανῶν, ὅτι ἀνεβαίνει ἡ ἐλεημοσύνη, ἀμέσως ἀνοίγουν διάπλατα τίς πύλες.
Ὅταν  ὅμως δοῦν, ὅτι ἔρχονται οἱ ἄλλες ἀρετές χωρίς, νά τίς συνοδεύει ἡ ἐλεημοσύνη, τότε σ’  αὐτές κλείνουν τίς πόρτες.
Αὐτή λοιπόν εἶναι ἡ  βασίλισσα   τῶν  ἀρετῶν,  ἡ ὁποία θά μᾶς γλιτώσει ἀπό τήν αἰώνια τιμωρία. Κανένας δέν μπορεῖ  νά  ἀντισταθεῖ  σ’  ἐκεῖνον  πού  μπαίνει   στόν οὐρανό μαζί της.
Πράγματι τά φτερά της εἶναι ἀνάλαφρα κι ἀνεβαίνει μέ εὐκολία στό βασιλικό θρόνο.


Αὐτή  κυρίως ἡ ἀρετή μπορεῖ νά ἐξαλείψει ὅλες τίς ἁμαρτίες μας καί νά μᾶς βγάλει ἀπό τήν κόλαση, ἄν ἐμεῖς ἐλεοῦμε μέσα ἀπό τήν καρδιά μας καί ὄχι γιά νά ἐπιδειχτοῦμε στούς ἀνθρώπους.


Χρειάζεται  μόνο ἡ καλή διάθεση


Ὅταν κάποιος  κάνει  ἐλεημοσύνη,  δέν  χρειάζεται τίποτε  ἄλλο, παρά μόνο καλή  διάθεση. Ἄν  ὅμως λές, ὅτι γιά  νά κάνεις ἐλεημοσύνη, πρέπει  νά ἔχεις  πολλά χρήματα καί σπίτια,  καί νά σοῦ περισσεύουν ροῦχα καί παπούτσια,  τότε διάβασε τά λόγια πού εἶπε ὁ Χριστός στή χήρα καί διῶξε τή σατανική δικαιολογία.
Κι ἄν ἀκόμη εἶσαι πιό φτωχός ἀπό ἐκεῖνον πού ζητιανεύει, ὅταν δώσεις μόνο δύο λεπτά, ἔκανες τό πᾶν.
Κι ἄν ἀκόμη δώσεις ἕνα κομμάτι κριθαρένιο ψωμί, γιατί μόνο αὐτό ἔχεις, πέτυχες τό σκοπό τῆς ἐλεημοσύνης.


Ὑπακοή στό Χριστό ὄχι στό διάβολο

Συνεχίστε να διαβάζετε, πατήστε εδώ->>

Δίκαοι και άδικοι θα λάβουμε το μισθό μας

Ὅλοι πιστεύουμε  ὅτι ὑπάρχει  Θεός καί μάλιστα δίκαιος. Ἀφοῦ  πιστεύουμε  ὅτι  εἶναι  δίκαιος,  ὅλοι ξέρουμε ὅτι θά μᾶς ἀνταποδώσει, αὐτά πού μᾶς ἀξίζουν.
Κανένας  ἀκόμα  δέν ἔλαβε τήν  πληρωμή   του  ἐδῶ στή γῆ· οὔτε ὁ ἄδικος τήν τιμωρία  γιά τήν κακία του, οὔτε  ὁ δίκαιος  τό  βραβεῖο γιά  τήν  ἀρετή  του. Εἶναι λοιπόν φανερό, ὅτι θά ἔρθει καιρός, κατά τόν ὁποῖο καί οἱ δυό θά πάρουν τήν πληρωμή, πού τούς ἀξίζει.

Οἱ θλίψεις στούς ἁμαρτωλούς  καί στούς δίκαιους

Ὅταν ἡ  συνείδηση  μᾶς  ἐλέγχει  γιά  τίς  ἁμαρτίες μας κι ἄν ἀκόμα πάθουμε κάτι  φοβερό, βρίσκουμε τήν αἰτία  του. Ἀναλογιζόμαστε τίς  ἁμαρτίες  μας  καί  δί- νουμε ἀπάντηση  στή θλίψη μας.
Ἐκεῖνοι  ὅμως πού εἶναι  γεμάτοι  ἀρετές, ὅταν πά- θουν κάτι τέτοιο, ἐπειδή πιστεύουν στήν ἀνάσταση καί στήν  αἰώνια  ζωή,  ὅλες  τίς  θλίψεις,   τίς  ἀρρώστειες ἀκόμη καί τό θάνατο τά θεωροῦν ὡς ὑποσχέσεις  τοῦ Θεοῦ γιά τήν αἰωνιότητα.

Θοῦ Κύριε φυλακήν  περί τά χείλη μου...

Ἡ αἰτία  γιά  ὅλα τά κακά,  πού μᾶς τυραννοῦν στή ζωή, εἶναι τό στόμα· μᾶλλον ὄχι τό στόμα, ἀλλά ἐμεῖς οἱ ἴδιοι οἱ χριστιανοί,  πού δέν τό χρησιμοποιοῦμε  σω- στά, ὅπως θέλει ὁ Θεός. Ἀπό αὐτό βγαίνουν ἔξω οἱ κα- τηγορίες καί οἱ συκοφαντίες.
Μήν μοῦ πεῖς· «∆έν εἶναι τίποτα, δέν εἶναι καί μεγάλη  ἁμαρτία νά  κατακρίνω  ἤ  νά  συκοφαντῶ κάποιον».  Αὐτό  ἀκριβῶς  εἶναι  ἡ  πιό  μεγάλη   ἁμαρτία, ἐπειδή λές, ὅτι δέν εἶναι τίποτα.

Γενηθήτω  τό θέλημα Σου

Ὁ  Χριστός εἶναι μαζί μου. Ποιόν θά φοβηθῶ; Εἴτε κύματα  σηκώνονται,  εἴτε πελάγη,  ὅλα αὐτά γιά  μένα εἶναι πιό ἀσήμαντα  ἀπό ἀράχνη. Πάντοτε  λέω «Κύριε, ἄς γίνει  τό  δικό σου  θέλημα» ὄχι ὅτι θέλει  ὁ τάδε καί ὁ τάδε. Ἀλλά  ὅτι θέλεις  Ἐσύ.   Αὐτό  μοῦ εἶναι πύργος. Αὐτό μοῦ εἶναι πέτρα ἀκίνητη,  ράβδος ἀμετάβλητη.
Ἄν θέλει ὁ Θεός νά γίνει αὐτό, ἄς γίνει.

Πότε λιγοστεύουν οἱ ἁμαρτίες  μας;

Ἄν πηγαίνουμε στήν ἐκκλησία,
ἄν ὁμολογοῦμε καί δακρύζουμε γιά τίς ἁμαρτίες μας,
ἄν ταλανίζουμε   τόν ἑαυτό  μας, λέγοντας  πώς  εἴμαστε ἄχρηστοι δοῦλοι.
Μόνον ἔτσι  λιγοστεύουν οἱ ἁμαρτίες μας, ὅταν δη- λαδή δέν ἔχουμε μεγάλη  ἰδέα γιά τόν ἑαυτό μας καί ἄν ἀκόμη  ἐπιτελοῦμε  μεγάλα  ἔργα, γιά  νά μήν πάθουμε αὐτό πού ἔπαθε ὁ Φαρισαῖος.

Συνεχίστε να διαβάζετε, πατήστε εδώ->>