π . Β ασιλείου Θερμοῦ
Ἐρ ώ τηση:
Πιστεύετε ὅτι χρειάζεται κάποιος νὰ σταυρωθεῖ, νὰ σταυρώνεται
καθημερινὰ μέσα στὸ γάμο, μέσα στὴν κοινωνία, μέσα στὴν ἱστορία
περιμένοντας τὴν ἀνάστασή του ἢ πρὸς τὸ
τέλος τῆς ζωῆς, στὴ μετὰ θάνατον ζωή;
Ἀπάντηση: Ἐγὼ
θὰ ἤθελα νὰ μεταθέσω λίγο τὸ κέντρο βάρους τῆς ἐνδιαφέρουσας ἐρωτή - σεώς σας, ἀπὸ
τὸ πότε ἔρχεται ἡ ἀνάσταση στὸ πῶς νοοῦμε
τὴ Σταύρωση. Θὰ
πάω πιὸ πρίν, διότι ἡ ἐμπειρία μου εἶναι ὅτι γίνεται
πολὺ κακὴ χρήση τῆς ἔννοιας καὶ τοῦ ὅρου τῆς Σταυρώσε- ως καὶ τοῦ Σταυροῦ μέσα στὶς οἰκογένειες.
Ἂς μὴ ξεχνᾶμε
ἀπὸ ποῦ δανειστήκαμε αὐτὴ τὴ λέξη, τὴ δανειστήκαμε ἀπὸ
τὸ Σταυρὸ τοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ
τὸ πρότυπο τοῦ πάθους καὶ τοῦ πόνου ἑνὸς ἀπολύτως ἀναμάρτη- του, δηλαδὴ ἀπολύτως
ἀναίτιου γι’ αὐτὸ ποὺ τοῦ συνέβαινε.
Θεωρῶ λοιπὸν ὅτι μπορεῖ νὰ χρησι-
μοποιεῖ τὸν ὄρο Σταυρὸς κάποιος γιὰ μιὰ κατά- σταση καὶ νὰ πεῖ «εἶναι ὁ Σταυρὸς
μου» ὅταν ὁ ἴδιος εἶναι ἀπολύτως ἀμέτοχος καὶ ἀναίτιος
σ’ αὐτὸ ποὺ τοῦ συμβαίνει. Τὸ νὰ πεθάνει
ξαφνικὰ ὁ σύντροφος εἶναι σταυρός, ἢ ὅταν ἀρρωστήσει
βαριά, πράγμα ποὺ θὰ ἐπιβαρύνει καὶ τὸν ἄλλο ἐπίσης, εἶναι σταυρὸς γιὰ τὸν ἄλλον
ἢ ἀντίστοι- χες καταστάσεις μὲ τὰ
παιδιὰ κ.τ.λ. ἢ μὲ τὴν προσωπική μας ὑγεία ἢ ἕνα ἄλλο θέμα σοβαρό τῆς ζωῆς μας. Τὸ νὰ ὀνομάζουμε
ὅμως σταυρό, ὅπως συμβαίνει συνήθως, μιὰ κατάσταση κακῆς συμπεριφορᾶς τοῦ συζύγου ἢ
τῆς συζύγου στὴν ὁποία ἐγὼ ἔχω τὸ 50 ἢ 60 ἢ 70%, συμμετέχω σ’ αὐτὴ καὶ ὑποδαυλίζω
αὐτὴ τὴν κατάσταση, αὐτὸ ὄχι ἁπλῶς εἶναι λάθος ἀλλὰ εἶναι καὶ βεβήλωση τῆς ἔννοιας
τοῦ Σταυροῦ.
Συνεχίστε να διαβάζετε, πατήστε εδώ->>

















