Περιεχόμενα
Πρόλογος
Εισαγωγή
Παράξενες μέρες
Η άγνοια
Αγιογραφικές και ιεροκανονικές τοποθετήσεις περί των Προγαμιαίων σχέσεων (Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος, κ.κ. Χριστόδουλου)
Η σύγχυση (Περιλαμβάνει τοποθέτηση του καθηγουμένου της Ι.Μ. Γρηγορίου, αρχιμανδρίτη Γεωργίου Καψάνη)
«Ερωτικές» ιστορίες καθημερινής τρέλλας
Εις πτώσιν και ανάστασιν (Αρχιμανδρίτη Αθηναγόρα Καραμαντζάνη)
Εν αρχή ην ο ενθουσιασμός
Εκκοσμίκευση και προγαμιαίες σχέσεις (Αρχιμανδρίτη Ιωαννικίου Κοτσώνη)
Μπροστά στο τέλος και μετά από αυτό
Επιλογές κειμένων για το σαρκικό πόλεμο(Αρχιμανδρίτη Ιωάννη Κωστώφ)
«Ερωτικές» ιστορίες καθημερινής τρέλλας Νο 2
Περί γενετησίου ενστίκτου (Ιερομονάχου ΔιονυσίουΒογλού)
«Ερωτικές» ιστορίες καθημερινής τρέλλας Νο 3
Η Ορθόδοξη σεξουαλική αγωγή (Πρωτοπρεσβυτέρου π. Γεωργίου Μεταλληνού)
«Ερωτικές» ιστορίες καθημερινής τρέλλας Νο 4
Οι προγαμιαίες σχέσεις υπό το φως της Ορθοδόξου Εκκλησίας (Πρωτοπρεσβυτέρου π. Σαράντη Σαράντου)
«Ερωτικές» ιστορίες καθημερινής τρέλλας Νο 5
Προγαμιαίες σχέσεις μεταγαμιαίων ανθρώπων (Πρωτοπρεσβυτέρου π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου)
Μικρό μπουκέτο από τον κήπο των τέρψεων
Αντί επιλόγου
Π ρ όλ ογ ος
Θέμα του παρόντος βιβλίου είναι οι ερωτικές σχέσεις χωρίς γάμο, είτε συμβαίνουν πριν είτε μετά είτε ακόμα και χωρίς αυτόν, οι επιπτώσεις που έχουν οι σχέσεις αυτές στη ζωή του ανθρώπου και η στάση της Εκκλησίας απέναντί τους.
Εννέα πνευματικοί πατέρες της Εκκλησίας μας αναλύουν το θέμα από διαφορετική σκοπιά και με διαφορετικό ύφος και τρόπο ο καθένας, καταδεικνύοντας ακριβώς ότι μπορεί οι τρόποι προσέγγισης να διαφέρουν, η διδασκαλία όμως της Εκκλησίας είναι μία, αιώνια και αναλλοίωτη, κι όχι κάτι που ακολουθεί τη μόδα. (Τα κείμενα δημοσιεύονται κατά εκκλησιαστική τάξη και διατηρούν σχεδόν αυτούσια τη γλώσσα των συγγραφέων τους).
Παράλληλα στο βιβλίο αυτό γίνεται μια καινοτομία: μια αντιπαραβολή πνευματικού και «κοσμικού» λόγου, που φανερώνει τη διαφορά των καρπών της αμπέλου του κόσμου και της αμπέλου του Θεού. Τα ορθόδοξα κείμενα εισάγονται και διανθίζονται από στίχους – κραυγές ενός κόσμου που, διψασμένος γι α τ η ν π ηγ ή τ ης ζ ω ής , ψάχνει να την βρει εκεί που δεν υπάρχει, όπως ο ταξιδιώτης της ερήμου που παραπλανάται από αντικατοπτρισμούς και οράματα οάσεων. Παραδίδουμε το βιβλίο αυτό στον αναγνώστη με την ευχή να μην περιφέρει τη δίψα του στην άγονη έρημο, αλλά να τη σβήσει για πάντα στην πηγή της ζωής.
Ε ι σ αγω γή
Στον περίφημο πίνακα του Ολλανδού ζωγράφου Ιερωνύμου Μπος «ο κήπος των τέρψεων», «η γη παριστάνεται σαν ένας απέραντος κήπος γεμάτος άνδρες και γυναίκες γυμνούς, ωχρούς, ανακατεμένους με αλληγορικά ζώα, τέρατα, αντικείμενα η φυτά στο στάδιο της μεταμορφώσεως, άνθη, καρπούς και πουλιά. Μορφές λεπτές και κομψές, περιορισμένες μέσα σε διαφανείς μεμβράνες, γειτνιάζουν με άλλες που δαγκώνουν γιγαντιαίους και τερατώδεις καρπούς και συμβολίζουν το δένδρο του κακού. Άλλες επιδίδονται στον χορό και στις ερωτικές απολαύσεις. Στο κέντρο της μικρής λίμνης, από μια πηγή ζωής αναβλύζουν οι τέρψεις, τα αρώματα, οι ηδονές. Οι αλληγορίες, τα σύμβολα, αφθονούν στο έργο αυτό, το οποίο με τη μορφή της παραβολής ερμηνεύει τη γήινη ζωή σαν ένα βασίλειο όπου θριαμβεύουν τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα.» (Εγκυκλοπαίδεια Δομή, Πινακοθήκη, σελ. 362).
Ο κήπος των τέρψεων ζωγραφίστηκε γύρω στο 1510, όμως περιγράφει πολύ παραστατικά και τη σημερινή βαβελική εποχή μας. Η γη έχει μεταβληθεί σε έναν παγκόσμιο κήπο των τέρψεων, που τώρα στα στενά γίνονται προσπάθειες να περισωθεί, ώστε οι ηδονές να συνοδεύονται από ποιότητα ζωής, χωρίς την απειλή κάποιας καταστροφής που θα βάλει τέλος σ’ αυτές. Οι σεξουαλικές σχέσεις χωρίς γάμο, - που δεν είναι πάντα προγαμιαίες, αφού πολλοί θιασώτες τους δεν παντρεύονται ποτέ – ένας τρόπος τέρψης προσιτός στον καθένα, ανεξάρτητα από ηλικία, κοινωνική και οικονομική κατάσταση αλλά και καλές προθέσεις, έχει γίνει καθεστώς σ’ αυτόν τον μοντέρνο κήπο μας. Κινηματογραφικές ταινίες, τηλεοπτικές σειρές, βιβλία, «επιστημονικές» θεωρίες, περιοδικά ποικίλης ύλης, ηγέτες αιρέσεων και παραθρησκειών (π.χ. ο Ινδός γκουρού Ραζνίς, που δίδασκε την ένωση με το θείο μέσω του σεξ) όλοι υποστηρίζουν την φυσικότητα, χρησιμότητα, αναγκαιότητα κ.λπ. των ελεύθερων σχέσεων. Ο νέος που δεν έχει τέτοιες σχέσεις, λένε, κινδυνεύει ψυχικά και σωματικά, και αλίμονο αν προχωρήσουμε σε γάμο χωρίς πρώτα να γλεντήσουμε τη ζωή μας ή έστω, χωρίς να «δοκιμάσουμε» τον/την σύντροφό μας! Συζητιέται ακόμα και η εισαγωγή σχολικών μαθημάτων που θα προετοιμάζουν κατάλληλα γι’ αυτές, ώστε η ηδονή να συμβαδίζει με καλή υγεία κ.λπ. Όποιος, όπως η Ορθόδοξη Εκκλησία, δεν ακολουθεί αυτό το ρεύμα, χαρακτηρίζεται οπισθοδρομικός, εκτός τόπου και χρόνου, καταπιεστής, κομπλεξικός, εχθρός της ελευθερίας, της ζωής, της φύσης, του ανθρώπου, ακόμα και του … Θεού!(1)
Παράλληλα, από παντού μας προσφέρονται «σοφές» συμβουλές σχετικά με την επιτυχία στις διάφορες παραμέτρους των προγαμιαίων σχέσεων: Πως θα χάσετε την παρθενιά σας, τι θα κάνετε όταν δεν έχετε στύση, πως θα ανακαλύψετε αν σας απατάει, πως θα τον κάνετε να ζηλέψει, πως θα τρέχουν όλοι (ή όλες) πίσω σας, πως θα κρατάτε αμείωτο το ενδιαφέρον, πως δεν θα μείνετε έγκυος, πως θα πάψετε να είστε έγκυος κ.λπ. Μέχρι και ιεράρχες βρέθηκαν, που εγκρίνουν τις προγαμιαίες σχέσεις, με την προϋπόθεση οι νέοι να μην αλλάζουν συντρόφους σαν τα πουκάμισα. Στον κήπο των τέρψεων το κάθε πρόβλημα έχει τη λύση του. Ή τουλάχιστον έτσι φαίνεται.
Τελικά όμως, πόσο τερπνή είναι η ζωή μέσα σ’ αυτόν τον κήπο; Πόση πραγματική χαρά κι ελευθερία υπάρχει στις λεγόμενες ελεύθερες σχέσεις; Γιατί η Εκκλησία, το Σώμα του Χριστού, είναι αρνητική απέναντί τους; Μήπως πρέπει να τις δεχθεί, μια και είναι διαδεδομένες; Μήπως είναι καιρός για μια επανατοποθέτηση πάνω στο συγκεκριμένο θέμα; Αυτά και άλλα ερωτήματα εξετάζονται σ’ αυτό το βιβλίο, που μας ξεναγεί όχι μόνο στο αμπέλι του Θεού αλλά και στον κήπο των τέρψεων. Αντιπροσωπευτικοί στιχουργοί και ποιητές της γενιάς της σεξουαλικής επανάστασης και των επόμενων γενεών, οι οποίες αντιμετωπίζουν πια τις ελεύθερες σχέσεις σαν κάτι δεδομένο, σαν μια κατάκτηση, μας οδηγούν μέσω της τέχνης στα ενδότερα του κήπου των τέρψεων και στα ενδότερα της ψυχής τους.
Μαρία Δημητριάδου
(1) Βλ. οπαδούς της «επιστημονικής» θεωρίας του Γερμανού ψυχιάτρου Β. Ράιχ, μαθητή του Φρόυντ, που δημιούργησε δική του σχολή. Σύμφωνα με τη θεωρία του, Θεός είναι η απρόσωπη βιοενέργεια• η συνουσία πρέπει να καταλήγει οπωσδήποτε σε οργασμό και είναι απαραίτητη για τη σωστή ροή της βιοενέργειας στο σώμα ώστε ο άνθρωπος να έχει σωματική και ψυχική υγεία. Οι μοναχοί και μοναχές θεωρούνται τουλάχιστον ανισόρροποι και αφύσικοι, ενώ ο Χριστός θεωρείται αποτέλεσμα συνεύρεσης της Παναγίας με κάποιον άνθρωπο και όχι της επενέργειας του Αγίου Πνεύματος, αλλά και ιδανικός εραστής με εξαιρετικές επιδόσεις!
Π α ρ άξ ε νε ς μ έ ρ ε ς (2)
Π α ρ ά ξ ενες μέρ ε ς μ α ς έ χ ου ν β ρ ε ι
Παράξενες μέρες μας έχουν γονατίσει
Πάνε να καταστρέψουν
τις πρόσκαιρες χαρές μας.
Να συνεχίσουμε να παίζουμε ή να βρούμε μια νέα πόλη.
Παράξενα δωμάτια γεμάτα παράξενα μάτια. Φωνές θα δώσουν το σύνθημα
για το κουρασμένο τέλος τους. Η οικοδέσποινα χαμογελά,
Οι καλεσμένοι κοιμούνται κουρασμένοι από τις αμαρτίες. Ακούστε με να μιλάω για αμαρτία, και θα καταλάβετε, αυτό είναι. Παράξενες μέρες μας έχουν βρει, Και μέσα στις παράξενες ώρες τους αργοπεθαίνουμε μόνοι.
Σώματα συγχυσμένα,
μνήμες κακομεταχειρισμένες
καθώς από την ημέρα καταφεύγουμε σε μια παράξενη νύχτα από πέτρα.
(2) - (Strange Days, τραγούδι τωνDoors, 1967)
---------------------
Ή άγνοια
«... Στις εντολές του Ευαγγελίου πρέπει κανείς ν’ ανοιχθεί με ενθουσιασμό και πληρότητα και συγχρόνως με πρακτικότητα και νηφαλιότητα. Στο ζήτημα αυτό δεν αλλάζει τίποτα το γεγονός, ότι στην εποχή μας, εποχή της ‘’σεξουαλικής επανάστασης’’, στην οποία όλα επιτρέπονται, η ηθική γελοιοποιείται, προβαλλόμενη σαν ζουρλομανδύας απ’ το οπλοστάσιο των βασανιστηρίων του Μεσαίωνα. Όπως πριν από 2.000 χρόνια, ισχύουν και σήμερα οι εντολές των Μακαρισμών σε όλη τους την πληρότητα. Η αμαρτία παραμένει αμαρτία και η αγιότητα απαιτεί, όπως και πριν, την μεγαλύτερη δυνατή προσπάθεια. ‘’Γίνεσθε ουν υμείς τέλειοι, ώσπερ ο πατήρ υμών ο εν ουρανοίς τέλειός εστιν’’ (Ματθ. 5:48).»∗
∗ Από το βιβλίο της Τατιάνα Γκορίτσεβα, καθηγήγτριας της φιλοσοφίας στο Λένινγκραντ, «Πως βρήκα το Θεό στη Σοβιετική Ένωση» (εκδ. Αποστολικής διακονίας).
------------------------------------------------------------------------------------
Τ Ο ΣΩ Μ Α Τ Ο Υ ΧΡ Ι ΣΤ Ο Υ Κ Α Ι Ο Κ Η Π Ο Σ ΤΩΝ ΤΕΡΨΕΩ Ν
Κείμενα μαρτυρίες για τις προγαμιαίες σχέσεις
Εισαγωγή – παρουσίαση: Μαρία Δημητριάδου
Εκδόσεις Εγρήγορση
Β’ Ε Κ ΔΟ Σ Η
------------------------------------------------------------------
Όλα τα πνευματικά δικαιώματα ανήκουν στόν Συγγραφέα του
Απαγορεύεται η εμπορική αξιοποίηση τού Έργου
ΠΗΓΗ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΕΝΟΡΙΑΚΟΣ ΝΑΟΣ ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ
.jpg)
Αναρτήσεις
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.